«Και είπε ο Θεός: Αγάπα τον εχθρό σου. Κι εγώ υπάκουσα κι αγάπησα τον εαυτό μου» -Χαλίλ Γκιμπράν

 

Υπάρχουν φορές που οι προσωπικές μας σχέσεις μπορεί να γίνουν μία μόνιμη πηγή απογοήτευσης. Είναι η λεγόμενη: «Δίνε χωρίς να παίρνεις» ή «Δώσε κι ας μην πάρεις ποτέ». Τα προσωπικά συμφέροντα φθείρουν τις σχέσεις, γι’ αυτό δε μπορεί σε μία σχέση αγάπης να χωρέσει η επιθυμία για ανταπόδοση.

Εγώ αγαπώ αρκετά και για τους δυο μας. Ο αλτρουισμός κυλάει στο αίμα μου. Διακρίνω στην ουσία αγνά κίνητρα πίσω από την κακή συμπεριφορά. Και αναρωτιέμαι τότε «Μήπως εγώ κάνω λάθος;». Γιατί μία αληθινή σχέση αγάπης βασίζεται σε αληθινά αισθήματα και όχι οφέλη.

Άλλωστε στις σχέσεις αγάπης, χρειάζεται να βοηθάμε ο ένας τον άλλον. Ο καθένας λειτουργεί για τον άλλον ως «καθρέπτης» της δικής του πραγματικότητας. Υπάρχει μια σχέση αμοιβαιότητας, όπου συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλο.

Έχεις ανάγκη να γνωρίσεις ανθρώπους, να εμπιστευτείς, να πιστέψεις στο καλοπροαίρετο, να ρουφήξεις τη γνώση, να κάνεις κάτι σημαντικό, να βρεις απαντήσεις σε ότι σε βασανίζει υπαρξιακά, να ερωτευτείς, να νιώσεις πλήρης. Ανυπομονείς για τη στιγμή που θα μεγαλώσεις και θα βρεις το «δρόμο» σου, όπως όλοι σου λένε.

Ο χρόνος περνάει και αρχίζει και κλονίζεται η εμπιστοσύνη σου σε εκείνο το «καλύτερο». Προσπαθείς να μείνεις ανεπηρέαστος σε ότι σκυθρωπό, απαισιόδοξο και ισοπεδωτικό υπάρχει γύρω σου. Αντιστέκεσαι με όλο σου το «είναι», γιατί είναι ότι σου έχει μείνει από εκείνη την παιδική αθωότητα που σου «έταζε» όλα όσα μπορούσες σαν παιδί να ονειρευτείς, όλα όσα ήθελες να ανακαλύψεις και να γευτείς.

Η απογοήτευση είναι μάθημα μέγιστης αξίας. Σου μαθαίνει πόσο απρόβλεπτοι είναι οι άνθρωποι. Εκεί που νομίζεις πως χωράς, ξαφνικά στη ζωή περισσεύεις…

 

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΠΑΛΑΚΙΔΟΥ

Γεννήθηκα στις 23 Μαϊου 1983 στη Θεσσαλονίκη όπου και ζω. Είμαι φιλόλογος. Αν και ασχολούμαι με τη λογοτεχνία δεν θεωρώ τον εαυτό μου λογοτέχνη. Αγαπώ την επιστήμη μου και αν ξαναγεννιόμουν πάλι φιλόλογος θα ήμουν. Είμαι γεννημένη γραφιάς γιατί μπορώ να γράψω τα πάντα αρκεί να πηγάζουν από μέσα μου εκφράζοντας τα γνήσια συναισθήματά μου. Είμαι πάντα πολύ εντάξει με τους γύρω μου και γι’ αυτό πληρώνω ακριβά την ευαισθησία και την καλοσύνη μου. Δεν πειράζει όμως. Μ’ αρέσει ν’ αγαπώ έντονα και να μ’ αγαπούν έντονα γιατί είμαι η ψυχή της παρέας, όπως λένε.