Όταν οι φίλοι μου την πάτησαν #καψούρα_edition

Εξομολογήσεις

Όταν οι φίλοι μου την πάτησαν #καψούρα_edition

By  | 

Love, oh love! Όσα περιστατικά και να διαβάσετε σ’αυτή τη στήλη, τίποτα δε συγκρίνεται με τις ιστορίες περί «την πάτησα στον έρωτα».

Ρώτησα λοιπόν και πάλι το λαό να μου εξομολογηθεί γεγονότα που κατέληξαν σε αυτή την παραδοχή. Άλλοι μίλησαν για την αρχή της σχέσης (την πάτησα μαζί σου) είτε για περιστατικά που τους έφεραν σε δύσκολη ή αστεία θέση (κοινώς, σαν την αγαθιάρα  την πάτησα).

Λοιπόν παιδιά, η σκυτάλη σε εσάς.

The girls

Δεν είχαμε επικοινωνία για μήνες –σχεδόν χρόνο –εγώ παρανοϊκή που δεν είχα πάρει τις απαντήσεις μου, έμαθα λοιπόν από μια φίλη ότι είναι σε ένα μπαρ, είπα στη φίλη να φύγει για να μην καταλάβει ότι είναι στημένο, έβαλα μπουφάν πάνω από την πυτζάμα και πήγα με άλλη φίλη τάχα για ποτό –και να τον χαιρετήσω. Έκτοτε και ο ίδιος και όλη του η παρέα όταν με βλέπουν, έχουν το βλέμμα «ωχ, η τρελή». Ο ταξιτζής που μας πήγε, πάντως, μου είπε πως έπραξα σωστά.

Εγώ ήμουν έτοιμη για σχέση και αυτός φρεσκοχωρισμένος.

Μόλις με κοίταξε, είπα στη φίλη μου «εγώ με αυτόν ποτέ»! Τελικά τα κατάφερε –την πάτησα μαζί του!

Τον συγχωρούσα επανειλημμένα ενώ ήξερα ότι δε θα αλλάξει.

Ήμουν μικρότερη και γνώρισα έναν τύπο μέσω facebook και κλασικά μιλούσαμε κάθε μέρα όλη μέρα. Όμως, όπως λέει και το τραγούδι, αυτός Αθήνα και εγώ Θεσσαλονίκη. Κάποια στιγμή βρέθηκα στην Αθήνα και πήγα να τον δω. Περάσαμε ένα βράδυ μαζί ώσπου αρρώστησε τάχα ο μπαμπάς του και έπρεπε να πάει στο νοσοκομείο. Εν τέλει, τον «πέθανε» τον άνθρωπο για να μου πει ότι είναι χάλια και δεν μπορεί τα πολλά πολλά.

Ήμουν σε μια φάση που δεν ήξερα τι ήθελα, ή για να το πω σωστά, αυτός που ήθελα μόλις μου έριξε ένα γερό «χαστούκι». Εμφανίστηκε, λοιπόν, κάποιος που έλεγα ότι δεν υπάρχει περίπτωση να ασχοληθώ μαζί του. Βέβαια κάθε φορά που ήταν κοντά μου, με έκανε να γελάω,να ξεχνιέμαι, να περνάω καλά και μου έφτιαξε το κέφι. Άρχισα να του μιλάω περισσότερο για μένα, να μας δίνω χώρο και χρόνο και κλασικά εν τέλει την πάτησα μαζί του.

Ο άνθρωπος που ήμουν επί ενάμιση χρόνο σε σχέση απέφευγε να ολοκληρώσουμε μέχρι που έμαθα ότι είχε κάνει κάτι με την πολύ καλή μου φίλη (η οποία μας έκανε το κονέ) και κοπέλα του κολλητού του.

Μετά από τέσσερα χρόνια το timing ήταν πάλι λάθος.

Έκανα ολόκληρο ταξίδι για να τον δω μόνο για μια ώρα.

Είχα κάποια στάνταρ στη ζωή μου και τα κατέρριψε όλα, ένα προς ένα.

Τον είδα ξαφνικά μπροστά μου μετά από καιρό και κατάλαβα ότι δε μου μιλάει πια.

Βγήκα ραντεβού με νέο αμόρε κι όταν αυτός έκανε κίνηση να μου πληρώσει τα ποτά, ο σερβιτόρος ανακοίνωσε απλά ότι είναι πληρωμένα. Η αμήχανη στιγμή ήρθε όταν εμείς ρωτήσαμε απορημένοι “από ποιόν;” Κ εκείνος μας έδειξε τον πρώην μου!

The guys

Στην αρχή της γνωριμίας, βγαίναμε για κάποιες μέρες, όλα ήταν μια χαρά και ξαφνικά αρρώστησε. Για μια βδομάδα δε με άφηνε καν να τη φιλήσω, για να μη με κολλήσει. Ήταν λες και επιστρέψαμε στις πλατωνικές σχέσεις του δημοτικού αλλά ήθελα να περνάω χρόνο μαζί της έτσι και αλλιώς. Εκεί συνειδητοποίησα πως τη δάγκωσα τη λαμαρίνα!

Κάναμε παρέα και σε μια παρτίδα «Θάρρος ή αλήθεια» τη φίλησα. Και την πάτησα για τα καλά. Και αυτή το ίδιο!

Την πάτησα και με τις δύο έννοιες –καψούρας και παράνοιας. Στην αρχή όσο με αγνοούσε, τόσο κολλούσα. Και όταν ενέδωσε, ξενέρωσα. Μετά βέβαια, κόλλησε αυτή και μου έκανε τη ζωή δύσκολη.

Την πάτησα με την κοπέλα του κολλητού μου. Αυτό.

Με εκνευρίζει σε απελπιστικό βαθμό με τη γκρίνια της, αλλά μου ρίχνει ένα πονηρό βλέμμα και κάθε φορά την πατάω μαζί της λες και με κοιτάζει για πρώτη φορά.


 

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

Είμαι η Κική Τσάνη και σπουδάζω στο Τμήμα Δημοσιογραφίας & ΜΜΕ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Ζω στην πανέμορφη Θεσσαλονίκη, την οποία δηλώνω πλέον και ως τόπο καταγωγής(δεν είναι). Λατρεύω το χειμώνα, διαβάζω με μανία ο,τι βρεθεί στα χέρια μου, παρακολουθώ συστηματικά αμέτρητες σειρές, πιστεύω ακράδαντα ότι ο καφές είναι εθισμένος σε μένα και παρατηρώ διεξοδικά τους πάντες και τα πάντα γιατί οι καλύτερες ιστορίες προκύπτουν από εκεί που δεν το περιμένεις. Η δημοσιογραφία για μένα είναι απόλυτη επιλογή και κόντρα ρόλος ταυτόχρονα, διότι το μόνο που με ευχαριστεί είναι να μεταδίδω ιστορίες, εμπειρίες και φυσικά να σχολιάζω αλλά τρομάζω στην ιδέα αλληλεπίδρασης με το ανθρώπινο είδος.