Ένα από τα αγαπημένα μου θέματα, ειδικά σε περιόδους διακοπών, είναι τα βιβλία. Ήμουν από μικρή βιβλιοφάγος και μέχρι και σήμερα μπορώ να πω πως έχω διαβάσει αμέτρητα. Μαζεύοντας το χάος που λέγεται βιβλιοθήκη, έχω να σου προτείνω τα 5 αγαπημένα μου βιβλία, εκ των οποίων τα περισσότερα τα έχω διαβάσει πάνω από μια φορά.

 

  1. Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι, Kundera Milan

Περισσότερο από κάθε άλλο μυθιστόρημα του Κούντερα, «Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι», είναι ενα ερωτικό μυθιστόρημα. Η Τεράζα ζηλεύει. Η ζήλια της δαμάζεται την ημέρα, αλλά την νύχτα ξυπνάει, μεταμφιεσμένη σε όνειρα που στην πραγματικότητα δεν είναι παρά ποίηση του Θανάτου. Στην μακριά της πορεία, συνοδεύεται απ’ τον άντρα της, τον Τόμας, μισό-Δον Ζουάν, μισό-Τριστάνο, που είναι διχασμένος ανάμεσα στον έρωτα του για εκείνη και στους ακατανίκητους πειρασμούς του. Η αβάσταχτη ελαφρότητα του είναι έρχεται να μας θυμίσει το εφήμερο της ανθρώπινης ύπαρξης μέσα στη ρευστότητα του κόσμου. Ο τρόπος που ο κάθε άνθρωπος θεάται την ύπαρξή του σε σχέση με τους άλλους, εγγράφεται μόνο μία φορά στην ταινία της ζωής του. Η ελαφρότητα και η βαρύτητα είναι ιδιότητες που εμείς επιλέγουμε. Το μυθιστόρημα πέρα από ερωτικό, είναι υπόγεια αλλά βαθιά πολιτικό, φιλοσοφικό, ποιητικό. Στις σελίδες του παρεισφρέουν στοιχεία που αφορούν τη μυθολογία, τη θρησκεία και την ιστορία και όπου το τυχαίο παίζει καταλυτικό ρόλο, καθώς συνδέει τις ζωές των πρωταγωνιστών.

 

  1. Ο έρωτας στα χρόνια της Χολέρας , Márquez Gabriel García

Ο κεραυνός που χτυπάει τις καρδιές του νεαρού Φλορεντίνο Αρίσα και της συνομήλικής του Φερμίνα Δάσα, διακόπτεται απότομα από τη σφοδρή αντίδραση του πατέρα της και ακυρώνεται με το πέρασμα του χρόνου, όσων την αφορά.

Ο Φλορεντίνο θα παραμείνει συναισθηματικά ανάπηρος σχεδόν για όλη του τη ζωή, μη μπορώντας να την ξεχάσει. Η Φερμίνα, αντίθετα, υποκύπτει στα θέλγητρα ενός γοητευτικού και έμπειρου γιατρού, φτιάχνει οικογένεια και εκλογικεύει την απώλεια του πρώτου άντρα στη ζωή της. Με φόντο τις ακτές της Καραϊβικής και την τρομερή αρρώστια της εποχής, τη χολέρα, οι δύο πρωταγωνιστές επιζούν σαν να είναι απρόσβλητοι από την επιδημία, λόγω της δύναμης με την οποία ερωτεύτηκαν. Θα συναντηθούν μόνον όταν ο σύζυγος της Φερμίνα πεθάνει και το πεδίο για τον Φλορεντίνο είναι και πάλι ελεύθερο. Όχι μόνο δεν την ξέχασε -μετά από 51 χρόνια, 9 μήνες και 4 ημέρες που έχουν περάσει- αλλά δεν την ξεπέρασε ποτέ, και το ψήγμα της ελπίδας μέσα του έμεινε ζωντανό και ενεργό. Το βιβλίο αποτελεί μια ανατομία του έρωτα. Η υπερφυσική δύναμή του είναι το θέμα αυτού του παράδοξου αριστουργήματος, που μας επιστρέφει την ψυχή μας, φωτεινά και σπαραχτικά. Έχει κερδίσει επάξια μια θέση στην παγκόσμια λογοτεχνία και είναι σίγουρα ένα βιβλίο που πρέπει να διαβάσεις.

 

  1. Ο Καλιγούλας, Albert Camus

Η ιστορική μορφή του Καλιγούλα (12 μ.Χ.-41 μ.Χ.), του Ρωμαίου αυτοκράτορα που διατήρησε το αξίωμα για τρία χρόνια, δέκα μήνες και οκτώ ημέρες, αποτελεί έναν θρύλο της Ιστορίας. Παράφρων και τυραννικός, διέπραξε αναρίθμητα εγκλήματα τόσο εναντίον της αριστοκρατίας της Ρώμης όσο και εναντίον του λαού της, για να πέσει εν τέλει θύμα συνωμοσίας και να πεθάνει άδοξα σε νεαρή ηλικία. Ο Αλμπέρ Καμύ εμπνεύστηκε από αυτόν στις πρώτες του λογοτεχνικές απόπειρες, νέος ακόμα στο Αλγέρι, το 1938, κι έγραψε ένα θεατρικό έργο στο οποίο ζωντανεύει μέρος του βίου του παρανοϊκού αυτοκράτορα – ο Καλιγούλας του, ωστόσο, είναι μια προσωπικότητα επί της ουσίας διαφορετική. Κάνοντας μια υπέρβαση, τον ανάγει σε έναν συντετριμμένο πρίγκιπα που αναζητάει το απόλυτο νόημα της ζωής και όσα φρικιαστικά κάνει, είναι αποτέλεσμα μιας βαθύτερης γνώσης που ο περίγυρος δεν κατανοεί.

 

  1. Το εκκρεμές του Φουκώ, Umberto Eco

Έτσι έγινε και είδα το Εκκρεμές:

«Το Εκκρεμές μού έλεγε ότι μολονότι όλα κινούνταν, η υδρόγειος σφαίρα, το ηλιακό σύστημα, τα νεφελώματα, οι μαύρες τρύπες και όλα τα τέκνα της κοσμικής εκπόρευσης, από τα πρώτα θεία όντα έως την πιο ιξώδη ύλη, ένα μοναδικό σημείο παρέμενε ιδεατός πίρος, σφήνα, γάντζος, και άφηνε το σύμπαν να κινείται γύρω του. Και τώρα εγώ συμμετείχα σ’ αυτή την υπέρτατη εμπειρία, εγώ που επίσης κινιόμουν μέσα στα πάντα μαζί τους, μπορούσα να δω Εκείνο, το Ακίνητο, το Φρούριο, την Εγγύηση, την ολόφωτη αχλή που δεν είναι σώμα, δεν έχει σχήμα, μορφή, βάρος, ποσότητα ή ποιότητα, και δεν βλέπει, δεν νιώθει, δεν υποκύπτει στο συναίσθημα, δεν βρίσκεται σ’ έναν τόπο, ή σε χώρο και χρόνο, δεν είναι ψυχή, διάνοια, φαντασία, γνώση, αριθμός, τάξη, μέτρο, ουσία, αιωνιότητα, δεν είναι σκότος ούτε φως, δεν είναι λάθος και δεν είναι αλήθεια».

Ένα βιβλίο που σε παίρνει μαζί του στο χρόνο και σου αποκαλύπτει έναν ολόκληρο κόσμο από μυστικές αδελφότητες, υπόγειες κοινωνίες, πλεκτάνες και συνωμοσίες, μέσα από τη χαρισματική γραφή του μεγάλου Ιταλού διανοούμενου.

 

  1. 1984 , George Orwell

Το ολοκληρωτικό καθεστώς του Μεγάλου Αδελφού, παρακολουθώντας συνεχώς τους πάντες και τα πάντα μέσα από αμέτρητες διαδραστικές τηλεοθόνες, ασκεί τον απόλυτο έλεγχο στις πράξεις και τις συνειδήσεις.Όλα προσαρμόζονται στη μία και μοναδική αλήθεια, αυτή που πρεσβεύει το Κόμμα, ο μόνος αλάθητος μηχανισμός, του οποίου προσωποποίηση είναι ο Μεγάλος Αδελφός. Όλα, ακόμα και το παρελθόν, όποιος ελέγχει το παρελθόν ελέγχει το μέλλον, και όποιος ελέγχει το παρόν ελέγχει το παρελθόν. Το έγκλημα της σκέψης είναι το θανάσιμο αμάρτημα. Γι’ αυτό πρέπει να εξαλειφθεί οτιδήποτε οδηγεί στη διάπραξή του: ελευθερία, γλώσσα, ανθρώπινα αισθήματα. Και όποιος υποπέσει σε έγκλημα σκέψης πρέπει να οδηγηθεί στον θάνατο αναμορφωμένος: θα πεθάνει αγαπώντας τον Μεγάλο Αδελφό. Όταν ο Όργουελ έγραφε το βιβλίο του, το 1984 ήταν μέλλον. Σήμερα είναι παρελθόν. Αλλά, μετά από το έργο αυτό, το πραγματικό 1984 θα είναι πάντα μια χρονιά του μέλλοντος, η πρώτη ενός ζοφερού μιλένιουμ που απειλεί την ανθρώπινη ιστορία.

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

ΕΛΕΝΗ ΝΤΟΥΝΗ

Είμαι η Ελένη και ποτέ δεν είχα φανταστεί τον εαυτό μου να γράφει. Μικρή που με ρωτούσαν τι ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις, έλεγα «Λουλουδού», αργότερα «Περιπτερού» και μετά είπα να γίνω μαθηματικός. Αμ δε… Ξεκίνησα να παίζω SIMSκαι ο έρωτας μου για την Αρχιτεκτονική δεν άργησε να έρθει. Με αίμα (τα κοπίδια κόβουν πολύ), δάκρυα και ιδρώτα κατάφερα να περάσω στην Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ και πλέον να κάνω την διπλωματική μου πάνω στην Formula 1. Είμαι βέρα Αθηναία και μπορώ να δηλώσω με περηφάνια πως την Αθήνα την αγαπώ αθεράπευτα. Λέω το σουβλάκι καλαμάκι και την μπουγάτσα με τυρί, τυρόπιτα. Λατρεύω τα ταξίδια, το θέατρο, τον κινηματογράφο , τον Γιάννη Στάνκογλου και τον Σάκη Ρουβά. Δύσκολα θα με βρεις σπίτι μου να κάθομαι χωρίς να κάνω κάτι. Γενικά δύσκολα θα με βρεις σπίτι μου. Οι φίλοι μου εκνευρίζονται με την αισιοδοξία μου και την δυσκολία μου να γίνω ρομαντική. Εκνευρίζομαι δύσκολα και το πιο συνηθισμένο μέρος που μπορεί να με βρει κάποιος είναι στα Εξάρχεια να κόβω χαρτόνια και να συναρμολογώ μακέτες.