Ο αυτισμός ή η αυτιστική διαταραχή είναι μια από τις σοβαρές αναπηρίες που εντάσσονται στο φάσμα των Διάχυτων Αναπτυξιακών Διαταραχών (DSM – IV – TR,  2000). Αριθμεί περίπου εβδομήντα χρόνια επίσημης επιστημονικής ζωής από το 1943 όταν ο Kanner αναγνώρισε και παρουσίασε έντεκα περιπτώσεις παιδιών με αυτισμό.

Τα νέα διαγνωστικά κριτήρια του DSM – 5 (2013), μιλούν πλέον για Διαταραχές Αυτιστικού Φάσματος (ΔΑΦ) αντί του όρου Διάχυτες Αναπτυξιακές Διαταραχές. Αυτή η αλλαγή θεωρήθηκε πολύ βοηθητική, καθώς υπήρξε μια ουσιαστική αποσαφήνιση στη γλώσσα των ειδικών, καθότι άρχισαν να μιλούν ξεκάθαρα και όχι αόριστα για την πάθηση, τις αιτίες και τις παρεμβάσεις για τα οποία οι γονείς χρειάζονταν συνεχώς εξηγήσεις και πληροφορίες.

Τα χαρακτηριστικά των παιδιών με ΔΑΦ, που αναφέρονται  στο διαγνωστικό εργαλείο, είναι επίμονα ελλείμματα στην κοινωνική επικοινωνία σε πολλά πλαίσια, μειωμένη αμοιβαιότητα στην κοινωνική αλληλεπίδραση, ελλιπής μη λεκτική επικοινωνία.

Επίσης τα παιδιά με ΔΑΦ παρουσιάζουν επαναλαμβανόμενες συμπεριφορές, όπως στερεότυπη ή επαναλαμβανόμενη κίνηση (π.χ. κίνηση μπρος πίσω), προσκολλούνται σε αντικείμενα ή χρησιμοποιούν συνεχώς τις ίδιες λέξεις, είναι πολύ ντροπαλά, θέλουν να τηρούνται ρουτίνες και τους προκαλείται αναστάτωση στις αλλαγές και τις μεταβάσεις (π.χ. αν γίνει παράκαμψη στο δρόμο που ακολουθείται για το σχολείο μπορεί να αναστατωθούν), τα ενδιαφέροντα τους είναι περιορισμένα και παρουσιάζουν σημαντικές δυσκολίες στην επεξεργασία των αισθήσεών τους.

 

Υπάρχουν 3 επίπεδα δυσκολιών σε παιδιά με ΔΑΦ αναφερόμενες ως σοβαρές αξιοσημείωτες και απλές δυσκολίες.

 

Η αρχική διάγνωση ΔΑΦ γίνεται σε παιδιά ηλικίας από δεκαοχτώ μηνών μέχρι τεσσάρων χρόνων. Για μία αξιόπιστη διάγνωση χρειάζεται συνέντευξη με τους γονείς του παιδιού, οι οποίοι θα παρέχουν όλες τις πληροφορίες σχετικά με τη συμπεριφορά του, καθώς επίσης χρειάζεται και η παρατήρηση του ίδιου του παιδιού από τον ειδικό.

 

Η εκπαιδευτική παρέμβαση είναι η πιο σημαντική ενέργεια για τη βελτίωση των δυσκολιών που αντιμετωπίζουν τα παιδιά με ΔΑΦ. Μέσα από την εκπαίδευση, προωθείται η κατάκτηση βασικών κοινωνικών, επικοινωνιακών και γνωστικών δεξιοτήτων οι οποίες με τη σειρά τους οδηγούν στη γενίκευση, την ανεξαρτητοποίηση, την ικανότητα προσαρμογής και την ικανότητα για ομαδική ζωή. Τα Προγράμματα Παρέμβασης για παιδιά με ΔΑΦ επιδιώκουν να τροποποιήσουν τη συμπεριφορά, να αναπτύξουν νέες συμπεριφορές, όπως επικοινωνιακές δεξιότητες, κατανόηση και έκφραση συναισθημάτων, κατανόηση των συναισθημάτων και των προθέσεων του άλλου και να αναπτύξουν τις ικανότητες σε όλες τις περιοχές της προσωπικότητας του παιδιού, ώστε να μειωθούν οι προβληματικές συμπεριφορές και να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις για κοινωνική ένταξη και ενσωμάτωση.

 

Επομένως, οι γονείς οι οποίοι υποψιάζονται ότι η συμπεριφορά των παιδιών τους παρουσιάζει κάποια από τα παραπάνω χαρακτηριστικά, καλό είναι να επισκεφτούν έναν ειδικό ώστε να γίνει έγκαιρη και έγκυρη διάγνωση, προσπερνώντας τα ταμπού του κοινωνικού στίγματος.

Τα παιδιά με ΔΑΦ με προσπάθεια και επιμονή μπορούν να ανεξαρτητοποιηθούν και να ενσωματωθούν στην κοινωνία!

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

ΘΕΟΓΝΩΣΙΑ ΣΟΛΔΑΤΟΥ

Μεγάλωσα στην Καστοριά μία πόλη όπου η λίμνη είναι το κύριο χαρακτηριστικό της. Επηρεασμένη λοιπόν από αυτό το τοπίο, από μικρή έλεγα ότι όταν μεγαλώσω ήθελα να γίνω γιατρός για τους κύκνους. Μεγάλωσα λοιπόν και κατάλαβα ότι το όνειρό μου ήταν λίγο παιδικό, οπότε ωρίμασα εγώ, ωρίμασαν και οι στόχοι μου. Σπούδασα Ψυχολογία και ειδικεύτηκα στην Συμβουλευτική και την Ειδική Αγωγή. Από τα πρώτα κιόλας βήματα ασχολήθηκα με τα παιδιά και δούλεψα σε αρκετούς σχετικούς χώρους της Θεσσαλονίκης. Επειδή όμως το να δουλεύεις με παιδιά χρειάζεται αντοχή σωματική και ψυχική, θα με βρεις να συχνάζω σε κάποιο γυμναστήριο της πόλης ή σε κάποιο ταξιδιωτικό γραφείο.