Σε όλες μας έχει τύχει, να μας φλερτάρει κάποιος και ο τρόπος με τον οποίο το έκανε αυτό να ήταν λίγο… πρωτότυπος ή ιδιαίτερος. Έτσι, όλες έχουμε έστω και μια τέτοια ιστορία, που κάθε φορά που την αφηγούμαστε θα γελάμε. Επικοινώνησα λοιπόν, με κάποιες από εσάς και κατέγραψα τις δικές σας προσωπικές ιστορίες, όπως ακριβώς μου τις αφηγηθήκατε, και σας τις παραθέτω.

Γιατί πάντα υπάρχει και κάτι χειρότερο…

 

Καρπενήσι – Κίνα σημειώσατε Χ

«Σε γνωστό μαγαζί ροκοαλτερνατιβια-αντεγκραουνιλα είμαι εγώ με φουλ smoky eye και φουλ eyeliner, ενώ το μαλλί το είχα κάνει “μπιφτέκια” (σαν την Puka ένα πράγμα). Χορεύω χαλαρά και πίνω τη μπύρα μου, μέχρι που ψηλό μελαχρινό, με μούσια και μακρύ μαλλί με πλησιάζει..

 – Γειά

– Γειά

– Τι κάνεις;

 – Καλά

– Έρχεσαι συχνά εδώ

– Εεεεε δύο τρεις φορές την εβδομάδα, απαντώ

– Έχω να σου κάνω μια ερώτηση

 – Για πες

– Το ξέρεις ότι οι κινέζες είναι οι πιο καυ***ρες γκόμενές; (πεπεισμένος ότι είμαι από κάπου εκεί)

 – Γυρνάω και του απαντάω… Τι να σου πω ρε αδερφέ, εγώ από το Καρπενήσι είμαι..

Έφυγε… Δε γέλασε…».

 

Το καλαμάκι το σωστό

«Ώρα 02:45. Καμάρα, κρύο και βροχή… Έξω από το γνωστό σουβλατζίδικο “Χρήστος” περπατάμε κοριτσοπαρέα. Βγαίνει έντρομος ένας νεαρός και φωνάζει “Κοριτσάρες μου ελάτε να σας κεράσουμε από ένα δύπιτο με τα παιδιά!” Κάπου εκεί περνάει (Θεούλης) περαστικός που έχει ακούσει τη φάση. Σταυροκοπιέται και λέει “Αχ θεέ μου, πως έχει χαλάσει έτσι το καμάκι… Έγινε καλαμάκι».

 

Έχω και κότερο πάμε μια βόλτα;

«Σε ένα κλαμπ στο Γκάζι, ήρθε ένας τύπος και μου έλεγε τα γνωστά (άγνωστα) που λέει κάποιος όταν προσπαθεί να προσεγγίσει κοπέλα. Κι αφού είδε ότι δεν ήθελα μου λέει “Έχω και μηχανή”».

 

 

Ο Creepy

«Άνοιξη… Εγώ κούκλα όπως πάντα! Μπαίνω προαστιακό, βλέπω τύπο με σακίδιο. Ανεβαίνω να πάρω τρένο, αυτός από πίσω μου… Δεν δίνω σημασία. Μπαίνω στο τρένο, μπαίνει μαζί μου και κάθεται απέναντι μου. Δεν δίνω σημασία, ακούω μουσική κι αυτός με κοιτάει… Αλλάζω θέση γιατί μπαίνει κόσμος, τον βλέπω ότι πιάνει το σακίδιο (λέω θα κατέβει). Κοιτάει να δει που είμαι και ξαναμπαίνει στο βαγόνι, κατεβαίνω Βικτωρία, μια στάση πριν από το σπίτι μου να δω τι θα κάνει. Κατεβαίνει κι εκείνος, μου συστήνεται και λέει ότι κανονικά θα κατέβαινε Αττική αλλά ήθελε να δει που θα κατέβω για να μου μιλήσει, οπότε και με ακολούθησε!»

 

Η Συναυλία

«Ήμουν σε μια συναυλία και ήρθε ένας τύπος με φίλησε στο κεφάλι και έφυγε»

 

Τα σωτήρια αυγά

«Ήρθε να μου μιλήσει ένας στη βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου και την πρώτη φορά ήμουν ευγενική. Μετά από λίγο καιρό, κατάλαβα ότι είναι από αυτούς τους Stalker που γνωρίζοντας κάποια κοπέλα κάπου, μετά συχνάζουν συνέχεια σε εκείνο το μέρος προκειμένου να σε γνωρίσουν. Αποφάσισα να πάρω δραστικά μέτρα προκειμένου να τον αποφύγω. Έτσι, κάθε πρωί έβραζα αυγά και τα έπαιρνα μαζί μου στην βιβλιοθήκη για “κολατσίο” , ελπίζοντας πως η μυρωδιά θα τον απωθήσει. Το πέτυχα!» 

 

Nottingham

 «Ήμουν βόλτα μια μέρα στο Nottingham, τις πρώτες μέρες που είχα πάει, έκανα βόλτα στα μαγαζιά κι χάζευα τις βιτρίνες. Έρχεται ένας τύπος και μου λέει “Μπορείς να μου δώσεις τον αριθμό σου; Γιατί είσαι πολύ όμορφη” και εννοείτε δεν του τον έδωσα. Μετά από μια βδομάδα τον ξανά πετυχαίνω στα μαγαζιά και μου λέει “Έλα εδώ, έχω να σου δώσω ένα δώρο”, του είπα ότι δεν χρειάζεται, ότι ευχαριστώ πολύ και απομακρύνθηκα, ενώ εκείνος επέμενε λέγοντας “Όχι έλα εδώ, το κουβαλάω από την προηγούμενη βδομάδα που σε είδα και είναι ένα βραχιόλι”. Έτσι, του απάντησα “Συγγνώμη αλλά δεν ενδιαφέρομαι” και έφυγα…»

 

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ

Ακούω στο περίεργο όνομα, για τους περισσότερους, Φρειδερίκη. Έχω γεννηθεί, μεγαλώσει και ζω στη Θεσσαλονίκη, εδώ και 22 χρόνια. Όνειρο μου ήταν να ζήσω κάποια στιγμή σε νησί. Με μάγευαν τα σοκάκια, η συνεχή επαφή με τη θάλασσα, οι μικρές αποστάσεις, η οικειότητα των ανθρώπων, όλα!Το σύμπαν συνωμότησε και κάπως έτσι βρέθηκα για τέσσερα χρόνια στην μαγευτική Μυτιλήνη, σπουδάζοντας Κοινωνιολογία. Έζησα πολλά και έμαθα πολλά περισσότερα που με βοήθησαν να συνεχίσω την μετέπειτα πορεία μου. Θα με βρεις χαμένη σε σοκάκια, σε μαγαζιά κριμένα καλά, να αναζητώ μέρη που θα μου χαρίζουν οικειότητα και θα με μεταφέρουν σε άλλες εποχές. Θα με βρεις στη θάλασσα, να περπατάω ατελείωτες ώρες, να παρατηρώ τους ανθρώπους, τον ήλιο που δύει και ανατέλλει.