Spectrum: Ένα ντοκιμαντέρ για τη νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου στην Ελλάδα

Εξομολογήσεις

Spectrum: Ένα ντοκιμαντέρ για τη νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου στην Ελλάδα

By  | 

Το Spectrum είναι ένα ντοκιμαντέρ με βαθύ κοινωνικό μήνυμα, καθώς εστιάζει στις ιστορίες ανθρώπων που βιώνουν την queerή τρανς κατάσταση. Σε μία εποχή ισότητας και αποδοχής, το συγκεκριμένο θέμα εξακολουθεί να αποτελεί ταμπού για μερικούς, χωρίς όμως να γνωρίζουν πολλά επ’ αυτώ.

Οι δημιουργοί, Χαρά Καλλιοντζή, Ιωάννα Παπαϊωάννου, Διώνη Τέγου και Δήμητρα Τσαλκιτζόγλου, προσέγγισαν το θέμα με ευγένεια, επιμονή και έρευνα και τα πρωταγωνιστικά πρόσωπα του ντοκιμαντέρ, μίλησαν με ευθύτητα και αμεσότητα για τις ζωές τους, τις εμπειρίες τους και τις καταστάσεις που αντιμετώπισαν.

Παρακολούθησα το Spectrum στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης πέρσι το Μάρτιο και ακόμα το ξεχωρίζω απ’όσα έχω δει. Περνάει ανθρωπιστικά μηνύματα που η ελληνική κοινωνία δύσκολα προσεγγίζει, μιλάει για τους αγώνες των τρανς ατόμων με σκοπό να διεκδικήσουν τα δικαιώματα τους και σε προβληματίζει για το γεγονός ότι υπάρχουν άνθρωποι που παλεύουν, για αυτά που εσύ θεωρείς δεδομένα.

Τι πραγματεύεται το Spectrum και πώς αποφασίσατε να ασχοληθείτε με ένα τόσο λεπτό κοινωνικό ζήτημα;

Γενικά, αφορά το ζήτημα γύρω από τη νομική αναγνώριση ταυτότητας φύλου στην Ελλάδα. Συγκεκριμένα, μέσα από τις συνεντεύξεις των τριών πρωταγωνιστριών, το Spectrum αναδεικνύει τις προσωπικές ιστορίες ανθρώπων που βιώνουν την queer ή την τρανς κατάσταση. Αφορμή για την επιλογή του θέματος ήταν ένα τρανσφοβικό περιστατικό στο οποίο ήταν παρούσα μία από εμάς. Διαπιστώσαμε, δυστυχώς, ότι υπάρχει έντονη διάκριση εναντίον των τρανς ατόμων και γι’ αυτό ευθύνονται πολλοί παράγοντες. Ένας από αυτούς σίγουρα είναι η έλλειψη ενημέρωσης πάνω στα ζητήματα φύλου από φορείς όπως το εκπαιδευτικό σύστημα και φυσικά, τα μέσα ενημέρωσης.

-Πώς ήταν η διαδικασία της έρευνας και πώς προσεγγίσατε τα άτομα που σας μίλησαν?

Ξεκινήσαμε με την αναζήτηση ΛΟΑΤΚΙ ομάδων που δραστηριοποιούνται ενεργά στα ζητήματα φύλου και ερχόμασταν σε επικοινωνία κυρίως μέσω των social media. Έπειτα κανονίζαμε συναντήσεις από κοντά και τις περισσότερες φορές κάναμε αρχικά μια συζήτηση χωρίς κάμερα και βιντεοσκοπούσαμε μόνο όσες/ όσους επιθυμούσαν συνήθως σε μια επόμενη συνάντηση. Ακολουθώντας το ίδιο μοτίβο, προσεγγίσαμε μονομερώς και δημοσιογράφους, ερευνητές, δικηγόρους και γιατρούς που ασχολούνται με το συγκεκριμένο θέμα. Αποκτήσαμε περαιτέρω γνώση μέσα από τις συνεντεύξεις, και από εκείνες που καταγράψαμε και από εκείνες που έγιναν δίχως κάμερα και, έτσι, σχηματίσαμε την ιδέα που έδωσε μια τελική μορφή στο Spectrum.

-Είναι εύκολη η διαδικασία παραγωγής ενός ντοκιμαντέρ; Εξελίχθηκε όπως το περιμένατε;

Σίγουρα η διαδικασία παραγωγής ενός ντοκιμαντέρ απαιτεί αρκετό χρόνο και προσοχή, καθώς πρόκειται για την καταγραφή μίας πραγματικότητας, που ο δημιουργός οφείλει να τη σέβεται και να μην παρεμβαίνει σε καμιά περίπτωση. Τώρα, όσον αφορά το τεχνικό κομμάτι, όταν γίνεται σε ερασιτεχνικό επίπεδο είναι σχετικά απλό, γιατί μόνο με τον βασικό εξοπλισμό, μία καλή κάμερα και ένα μικρόφωνο μπορεί να βγει ένα αξιοπρεπές αποτέλεσμα.

Η αλήθεια είναι ότι το ντοκιμαντέρ μας δεν εξελίχθηκε ακριβώς όπως το είχαμε σχεδιάσει σε πρώτο πλάνο λόγω έλλειψης εμπειρίας και έτσι η δομή του άλλαζε συνεχώς. Φυσικά, αυτό μας βοήθησε μακροπρόθεσμα, γιατί μάθαμε πολλά και πιστεύουμε ότι βγήκε καλύτερο από ό,τι είχαμε φανταστεί στην αρχή. Έτσι κι αλλιώς όμως όταν ξεκινάς ένα ντοκιμαντέρ δεν μπορείς να θεωρείς την εξέλιξή του αναμενόμενη αφού, όπως ξέρουμε, η πραγματικότητα είναι πάντα απρόβλεπτη.

-Πώς το αντιμετώπισε το κοινό;

Σε προβολές που κάναμε σε φεστιβάλ και στέκια έχουμε μέχρι στιγμής πολύ θετικές αντιδράσεις. Ακόμη και το κοινό που δεν ήταν εξοικειωμένο με αυτή τη θεματολογία φάνηκε να αντιλαμβάνεται το νόημα του ντοκιμαντέρ. Μάλιστα, σε μία προβολή μία κοπέλα μας ευχαρίστησε γιατί, σύμφωνα με τα λεγόμενά της, είδε κάτι για το οποίο δεν είχε την παραμικρή ενημέρωση.

-Ξεχωρίσατε κάποια ιστορία; Υπάρχει κάτι που χαράχτηκε στο μυαλό σας;

Έχουν χαραχτεί στο μυαλό μας οι περιγραφές προκαταλήψεων και διακρίσεων που βίωσαν οι πρωταγωνίστριες και τα άτομα που μας μίλησαν. Δεν υπάρχουν λόγια για την αδικαιολόγητη βία που ζούνε τόσοι άνθρωποι λόγω του ότι είναι τρανς.

-Πού μπορούν να βρουν το ντοκιμαντέρ ή να μάθουν περισσότερα για το θέμα;

Το ντοκιμαντέρ υπάρχει online στο vimeo. Για επιπλέον ενημέρωση αλλά και καθημερινή ροή ειδήσεων για τα τρανς ζητήματα υπάρχει το t-zine.gr!

Πείτε μας ένα περιστατικό για το οποίο φτάσατε στο συμπέρασμα «την πάτησα»!

«Την πατήσαμε» κατά τη διάρκεια δύο συνεντεύξεων, όταν μετά από κάποιες μέρες διαπιστώσαμε ότι δεν τις είχαμε ηχογραφήσει, γιατί δεν είχε μπαταρία το μικρόφωνό μας.

-Ποιο ήταν το ηθικό δίδαγμα της ιστορίας;

Να ελέγχεις πάντα τη μπαταρία!!!

-Πώς ερμηνεύετε την agathiara.gr;

Ροζ!


 

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

Είμαι η Κική Τσάνη και σπουδάζω στο Τμήμα Δημοσιογραφίας & ΜΜΕ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Ζω στην πανέμορφη Θεσσαλονίκη, την οποία δηλώνω πλέον και ως τόπο καταγωγής(δεν είναι). Λατρεύω το χειμώνα, διαβάζω με μανία ο,τι βρεθεί στα χέρια μου, παρακολουθώ συστηματικά αμέτρητες σειρές, πιστεύω ακράδαντα ότι ο καφές είναι εθισμένος σε μένα και παρατηρώ διεξοδικά τους πάντες και τα πάντα γιατί οι καλύτερες ιστορίες προκύπτουν από εκεί που δεν το περιμένεις. Η δημοσιογραφία για μένα είναι απόλυτη επιλογή και κόντρα ρόλος ταυτόχρονα, διότι το μόνο που με ευχαριστεί είναι να μεταδίδω ιστορίες, εμπειρίες και φυσικά να σχολιάζω αλλά τρομάζω στην ιδέα αλληλεπίδρασης με το ανθρώπινο είδος.