Get to know Ανίτα Χατσατριάν

Συνάντησα την Ανίτα σε μια εκδήλωση που οργάνωσε στην Πλατεία της Θέρμης Θεσσαλονίκης, την Παγκόσμια Ημέρα Αθλητισμού για την Ανάπτυξη και την Ειρήνη, ενώ παράλληλα γιόρταζε και η Παγκόσμια Ομοσπονδία «Table Tennis for all», κοινώς Πινγκ – Πονγκ για όλους.

Η Ανίτα Χατσατριάν είναι πτυχιούχος Παιδαγωγικού Δημοτικής Εκπαίδευσης και Επαγγελαματίας Προπονήτρια Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης εδώ και 9 χρόνια. Τον τελευταίο 1,5 χρόνο εργάζεται στο  Α.Ο.Θέρμης «Θερμαίο».

Γεννήθηκε στην Αρμενία και ήρθε στην Ελλάδα το 1993. Μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη και είναι μασκότ της Καλαμαριάς από παιδί! Στο χώρο του αθλήματος της Επιτραπέζιας Αντισφαίρισης, μετράει ήδη 20 χρόνια. Το όνομά της, μάλλον καθόρισε και την πορεία της, αφού στη μητέρα της άρεσε πολύ το όνομα της Ανίτα Ζακαριάν, τότε πρωταθλήτριας της Αρμενίας και αποφάσισε να την ονομάσει έτσι. Ξεκίνησε τα πρώτα της βήματα από τον Απόλλωνα Καλαμαριάς και για εννέα χρόνια έπαιξε για την ομάδα της Χανθ καθώς και στην ομάδα επίλεκτων αθλητών Βορείου Ελλάδος,  όπου και κατάφερε να είναι για τέσσερα χρόνια μέλος της Εθνικής ομάδας κορασίδων και νεανίδων με συμμετοχές σε τέσσερα Πανευρωπαϊκά, πέντε Βαλκανικά και σε δύο Παγκόσμια πρωταθλήματα, στα οποία σημείωσε μεγάλες διακρίσεις.

Η εκδήλωση, έδωσε την ευκαιρία σε όσους περαστικούς ήθελαν να δοκιμάσουν τις ικανότητές τους στην επιτραπέζια αντισφαίριση και να κοντραριστούν με τους φίλους και συγγενείς τους, καθώς και να μοιραστούν αυτοκόλλητα με το λογότυπο της ημέρας και της οργάνωσης. Με μουσική και ευχάριστη ατμόσφαιρα, στόχος ήταν να αναδειχθεί το άθλημα και να αισθανθούν όλοι «ξανά παιδιά». Έτσι κι έγινε, ο κόσμος ήταν ένθερμος, η μέρα διασκεδαστική και η Ανίτα είχε όρεξη για κουβέντα.

Το ping pong είναι ιδιαίτερα αγαπητό στην Ελλάδα, όταν παίζεται ανάμεσα σε φίλους, δηλαδή χωρίς κανονισμούς. Πόσο δημοφιλές είναι λοιπόν ως άθλημα στη χώρα μας και με τι κριτήρια το επιλέγουν τα παιδιά;

Είναι πράγματι ένα πολύ αγαπητό άθλημα, διότι έχει αυτόν τον ευγενικό ανταγωνισμό χωρίς να χρειάζεται η σωματική επαφή όπως στα άλλα αθλήματα. Υπάρχει παράδοση γενικά το άθλημα αυτό να προσελκύει κατά κύριο λόγο άντρες, αλλά όλο και περισσότερο αυξάνονται οι γυναικείες συμμετοχές τα τελευταία χρόνια. Παράλληλα, ένα παιδί μπορεί να παίξει από τη στιγμή που φτάνει το τραπέζι, δηλαδή να είναι από 76 εκατοστά και πάνω. Γενικότερα είναι ένα άθλημα για όλους και αυτή είναι η μαγεία του.

Πώς ξεκίνησε η δική σου τριβή με το ping pong και πώς εξελίχθηκε με την πάροδο των χρόνων;

Από μεράκι του πατέρα μου και απωθημένο του, βρέθηκα στα έξι μου να κρατάω ρακέτα, χωρίς καν να ξέρω πώς λέγεται! Πέρασαν 20 χρόνια από τότε και πλέον προπονώ σχεδόν 50 άτομα κάθε μέρα. Έχω παιδικά και εφηβικά τμήματα, αγωνιστικό και τμήμα ενηλίκων. Είναι πολύ σημαντικό στις μέρες μας να κάνεις αυτό που σου αρέσει και να πληρώνεσαι. Πόσο μάλλον, όταν φεύγοντας οι άνθρωποι να σου λένε «ευχαριστώ Ανίτα». Για εμένα είναι ευλογία όλο αυτό σε τέτοιους χαλεπούς καιρούς, το να κάνω δηλαδή  τους ανθρώπους, είτε μικρούς είτε μεγάλους, να χαμογελούν και να γυμνάζονται αλλά και να κάνουν παρέες μέσα από τον χώρο.

Με αφορμή την παγκόσμια μέρα ping pong, διοργανώθηκε την Πέμπτη 6/04 αυτή η πολύ ενδιαφέρουσα εκδήλωση. Πώς προέκυψε η ιδέα και πώς αισθάνεσαι μετά το πέρας της;

Η ιδέα ξεκίνησε από την προτροπή της Παγκόσμιας Ομοσπονδίας να γιορτάζουμε την ημερομηνία αυτή το άθλημά μας , αλλά και την προσωπική τρέλα που έχω για το ping pong. Με την πολύτιμη βοήθεια της διοίκησης  του Συλλόγου και του Δήμου Θέρμης, μας δόθηκε η δυνατότητα να «ταράξουμε» την ηρεμία της πλατείας της Θέρμης και να δείξουμε το άθλημά μας σε γιορτινή διάθεση.

Γιατί ένα παιδί να επιλέξει το ping pong ως συνδυασμό χόμπι/αθλητισμού και όχι κάποιο από τα πιο διαδεδομένα; Από τη δική σου εμπειρία, τι παραπάνω θα κερδίσει;

Η επιτραπέζια αντισφαίριση έχει πολλά πρόσωπα. Παρόλο που είναι ατομικό άθλημα και το παιδί συνηθίζει να τα βγάζει πέρα μόνο του, μαθαίνει σταδιακά να διαχειρίζεται την αποτυχία αλλά και να απολάμβάνει την ατομική του επιτυχία και τελικά «αναγκάζεται» να μάθει να συνεργάζεται μέσα στο σύνολο και να αποτελεί κομμάτι μίας ανάμεικτης ομάδας, διαφόρων φύλων, ηλικιών και επιπέδων. Όσο για την εκγύμναση του σώματος, από τη στιγμή που θα κατακτήσει την τεχνική, ξεκινά και η πραγματική προπόνηση όλου του κορμιού –ξεκινώντας από τα πόδια και τον κορμό –και ειδικότερα του χεριού, για να μπορεί να έχει τα κατάλληλα αντανακλαστικά που απαιτεί η κάθε μπαλιά. Λένε, ότι είναι σαν να παίζεις σκάκι, την ώρα που τρέχεις 100 μέτρα ταχύτητας, διότι λύνεις το γρίφο της κάθε μπαλιάς. Σε συνδυασμό με την τεχνική, είναι και η  πρόκληση που εθίζει τους αθλητές της επιτραπέζιας αντισφαίρισης, να κοντραρίζονται συνεχώς με στόχο την βελτίωση και την κατάκτηση του πόντου.

Πώς είναι να αλληλοεπιδράς σε καθημερινό επίπεδο με παιδιά; Τι μαθαίνεις εσύ από αυτή τη διαδικασία;

Αυτή η συναναστροφή, είναι ένας βασικός  λόγος που γύρισα από το εξωτερικό. Τα παιδιά  είναι το πιο αγνό αγαθό στο πλανήτη και είναι τιμή μου που μπορώ να έχω τέτοια δουλειά στις μέρες μας. Η δημιουργικότητα και η εξέλιξη καθιστούν την ασχολία μου –σε συνδιασμό με τις αθλητικές και τεχνικές προκλήσεις –το ιδανικό για μένα, πόσο μάλλον όταν έχω να κάνω με αυτά τα υπέροχα πλάσματακια! Το πτυχίο μου στο παιδαγωγικό, θεωρώ, με βοηθά πολλές φορές σε διάφορα θέματα διαχείρησης, αλλά και καθοδήγησης. Καθημερινά, μαθαίνω κι εγώ η ίδια νέα πράγματα και πολές φορές υλοποιώ προτάσεις των παιδιών.

Θα δούμε και άλλες τέτοιες διοργανώσεις για το ping pong;

Μέσα σε ένα χρόνο έγιναν πάρα πολλές δράσεις και θα γίνουν φυσικά και στο μέλλον, όπως για παράδειγμα παρουσιάσεις σε σχολεία, επίδειξη στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης , εκπροσώπηση του αθλήματος στην κατασκήνωση του ΣΚΟΥΡΑ σε όλες τις περιόδους καθώς και διοργάνωση εξειδικευμένου camp στις εγκαταστάσεις του ΣΚΟΥΡΑ για αθλητές που θέλουν να βελτιώσουν τις τεχνικές του και την φυσική τους κατάσταση. Επίσης θα ήθελα να τονίσω ότι μας έχουν επιλέξει να συμμετέχουμε σε ένα ευρωπαϊκό πρόγραμμα σαν Α.Ο.ΘΕΡΜΗΣ «ΘΕΡΜΑΙΟΣ»,  εκπροσωπώντας την ελληνική συμμετοχή σχετικά με την συνεργασία κάποιων συλλόγων της Ευρώπης για την βελτίωση των γνώσεων αθλητών και προπονητή αλλά και την εκπαίδευση των γονέων.

Πες μου ένα περιστατικό σχετικό με το ping pong, που είπες #tinpatisa.

Είναι ένα άθλημα που οι άνδρες θεωρούν ότι είναι απίθανο να χάσουν από μια γυναίκα. Όταν αναφέρω πως είμαι προπονήτρια, ξεκινάει το παραλήρημα και οι ατάκες τύπου: «Σε παίζω ένα», «Σε έχω», «Έπαιζα στη κατασκήνωση», «Ήμουν πρωταθλητής στην κατασκήνωση» , «Έπαιζα στο στρατό», «Ήμουν πρωταθλητής στο στρατό» , «Θέλω να μου μάθεις» , «Τυχεροί οι αθλητές σου» , «Θέλω πέρσοναλ» και πολλά άλλα.

Όταν  τύχει να παίξουμε κάποια στιγμή, ξεκινάει ένα καινούριο παραλήρημα, άλλου επιπέδου: «Πως πάει η μπάλα έτσι, δεν την είδα», «Παίξε κανονικά ,μην με λυπάσαι»,  «Είναι ολυμπιονίκης και πρέπει ν ααποσυρθώ»!

Και φυσικά ξεκινούν οι φωτογραφίες προς αποστολή στους φίλους, πως παίζουν δηλαδή με έναν εξωγήινο και «βάζει μυστήρια φάλτσα»!

ΚΟΙΝΩΣ ΟΤΙ ΠΑΙΖΕΙ ΚΑΛΑ ΠΙΝΓΚ ΠΟΝΓΚ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΓΥΝΑΙΚΑ!

Δε σε ξεχνάνε ποτέ, αλλά έχω γνωρίσει και εγώ πολύ κόσμο έτσι! Γενικά δεν την έχω πατήσει από αυτό, όπως καταλάβατε αυτοί την πατάνε μαζί μου ή με το άθλημα! Άλλωστε και τα δύο είναι και θηλυκού γένους με καμπύλες!

Ποιο το ηθικό δίδαγμα;

Είναι ένα άθλημα που έχει πολλές δυνατότητες σε επίπεδο εκγύμνασης αλλά και κοινωνικοποίησης για όλες τις ηλικίες, καθώς δίνει διαφορετικά πράγματα στον καθένα. Κορίτσια ξεκινήστε Ping Pong, θα με θυμηθείτε!

Τι σημαίνει για εσένα agathiara;

Για μένα η αγαθιάρα είναι μια ευχάριστη νότα στην αναγνωστική μου αναζήτηση καθημερινά.

 

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

KIKΗ ΤΣΑΝΗ

Είμαι η Κική Τσάνη και σπουδάζω στο Τμήμα Δημοσιογραφίας & ΜΜΕ του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου. Ζω στην πανέμορφη Θεσσαλονίκη, την οποία δηλώνω πλέον και ως τόπο καταγωγής(δεν είναι). Λατρεύω το χειμώνα, διαβάζω με μανία ο,τι βρεθεί στα χέρια μου, παρακολουθώ συστηματικά αμέτρητες σειρές, πιστεύω ακράδαντα ότι ο καφές είναι εθισμένος σε μένα και παρατηρώ διεξοδικά τους πάντες και τα πάντα γιατί οι καλύτερες ιστορίες προκύπτουν από εκεί που δεν το περιμένεις. Η δημοσιογραφία για μένα είναι απόλυτη επιλογή και κόντρα ρόλος ταυτόχρονα, διότι το μόνο που με ευχαριστεί είναι να μεταδίδω ιστορίες, εμπειρίες και φυσικά να σχολιάζω αλλά τρομάζω στην ιδέα αλληλεπίδρασης με το ανθρώπινο είδος.