“Σηκώνομαι από το κρεβάτι, μια αχτίδα φωτός με τυφλώνει και αμέσως έρχεται στο μυαλό μου η μυρωδιά του espresso. Roma σου ρχομαι σκέφτομαι… Επιβιβάζομαι στο αεροπλάνο και σε μιαμιση ώρα περίπου θα λεω buongiorno, buonasera και όλα αυτά τα ιταλικά που κατά καιρούς ακούμε δεξιά αριστερά. Ειχα την τυχη να καθίσω στη δεξια πλευρα του αεροπλανου με αποτέλεσμα να δω μια απιστευτη θεα απο ψηλα. Τιβερης, Αγιος Πετρος, Κολοσσαιο και ωπππ… προσγειώνομαι στο Ciampino. Ειναι μικρο το αεροδρόμιο για την τοσο μεγάλη Ρωμη λεω. Απο εκεί η μετάβαση στο κέντρο είναι εύκολη με τα μέσα μεταφοράς και συγχρόνως οικονομική 4€υρουλακια (www.terravision.com) και βρίσκομαι στο κεντρικό σιδηροδρομικό σταθμό Termini. Χαμος.. έτσι ξεκιναει τη μερα της η αιωνια πολη. Όλοι τρέχουν κάτι να προλάβουν. Εγω για το μόνο που βιάζομαι είναι να δω οσο πιο πολλά μπορω μέχρι την πτήση της επομενης ημέρας. Δεν θέλω να επισκεφθω τα ιδια και τα ιδια απλα νιωθω την αναγκη να ζησω την πολη. Μπαίνω στο μετρο και πηγαινω 2 στασεις πιο εκει. Σταση Barberini. Το μετρο παλιο, απο το 1960 χρονολογείται άλλωστε… Σε 7 λεπτα είμαι στο κέντρο. Μπροστά μου ξεκινάει το σύμβολο της Dolce Vita, η περίφημη Via Veneto.

roma3

Στο ξεκίνημα της υπάρχει η εκκλησιά της Παναγίας της Συλλήψεως ή αλλιώς η εκκλησία των Καπουτσίνων. Θα μου πεις ε και? 400 εκκλησίες έχει η Ρώμη. Ναι αλλά το θέαμα εδώ είναι μοναδικό. Μπαίνεις στη κρύπτη και εκατοντάδες οστά υπάρχουν μπροστά σου απο μοναχούς που έζησαν αιώνες πριν. Πιστεύεις σε θρησκείες ή οχι αξίζει να το δεις! Μακάβριο αλλά εξίσου εντυπωσιακό το θέαμα. Συνεχίζω ανεβαίνοντας την οδό. Ακριβα ξενοδοχεία, rolls royce παρκαρισμένες, εστιατόρια που κάθονται πλουσιες κυριες και απολαμβάνουν την glamour ατμοσφαιρα που εμπνέει η περιοχή. Εξαίρεση αποτελεί η via liguria (ληγούρια??) δρόμος με strip clubs lap dance και ολα τα σχετικά! Στο τέλος το Harry’ s Bar. Απο τα πιο ιστορικα καφε bar της Ρωμης και απο τα πιο ακριβά θα έλεγα. Έφτασα. Η villa borghese είναι μπροστά μου. Ενα πάρκο στο κέντρο της πόλης. Πλημμυρίζουν  τα ματια μου με πρασινο χρωμα. Δέντρα, λίμνες, ζωολογικός κήπος, διάσπαρτα αγάλματα και να σου καποιος νοικιάζει ποδήλατα. 5€ και νιωθεις να εισαι ξανα μικρο παιδι να βολταρεις με το ποδήλατο σου. Μπροστα μου φτάνω στο Pincio ενα μπαλκονι που βλεπεις απο ψηλα μια απο τις πιο ομορφες πλατείες, Piazza del Popolo.

Η βόρεια είσοδος της Ρωμης (της τοτε Ρωμης). Εκεί κάπου χωμένη η Santa Maria den Popolo με έργα του Bernini και Caravaggio. Μου έρχεται η όρεξη για γλυκο. Μμμ.. για τιραμισου ένα ειναι το μαγαζί. Pompi!!

Κοντα στην ισπανικη πλατεια και τη via condotti ο κοσμος κυκλοφορει σαν να μην υπαρχει κριση. Μαγαζια με 4ψηφιες τιμες (συγχρονα μουσεια τα αποκαλώ εγώ, βλέπεις αλλα δεν αγγίζεις). Armani, Gucci, Luis Vitton, Trussardi είναι κάποια απο αυτά. Έμαθα πως η fontana di trevi είναι μετά απο 16 μήνες ανοιχτή για το κοινό καθώς τη καθάρισαν. Το πιο γνωστό συντριβάνι παγκοσμίως με τη δική μας Αλίκη να έχει γυρίσει σκηνές εκεί με περιμένει να το θαυμάσω. Οχι δεν θα ρίξω κέρμα γιατί η ευχή μου πραγματοποιήθηκε. Γύρισα ξανά στη Ρώμη. Ο κόσμος που μαζεύεται κατά χιλιάδες εκεί σε διώχνει παρόλα αυτά η ομορφιά είναι ανεπανάληπτη.

Μεσημέρι πια ήρθε η ώρα για ιταλική κουζίνα. Κοντά στη Piazza Navona το Navona Notte αποτελεί μια διαχρονική και οικονομική αξία. Άραγε τι να πάρω, ζυμαρικά η πίτσα; Mozarella, prosciutto, ρόκα, μανιτάρια και gorgonzolla. My favourite pizza!! Μέχρι να έρθει όμως μια αγκινάρα τηγανιτή (Carciofo alla giudia) θα αποτελέσει το ορεκτικό μου. Η ιταλική κουζίνα είναι απλά πεντανόστιμη.

Συνεχίζω την βόλτα μου στα σοκάκια. Δεν θα παραλείψω να διασχίσω την οδό Via dei Coronari δρόμος γεμάτος με μαγαζιά που πουλάνε αντίκες. Μακάρι να ζούσα σε εκείνη την εποχή. Ο δρόμος καταλήγει στην πιο όμορφη γέφυρα της Ρώμης, ponte sant angelo.

roma1

τι να πρωτοδώ; το μαυσωλείο του ανδριανου; τον άγιο πετρο; το δικαστικό μέγαρο; πραγματικά νιώθεις πως είσαι στο κέντρο της ιστορίας. Νομίζω όμως πως ήρθε η ώρα να πάω ξενοδοχείο. Γενικά τα ξενοδοχεία στη Ρώμη τα πιο οικονομικά βρίσκονται στη περιοχή Termini αλλά όχι και τόσο ποιοτικά. Σε περιόδους χαμηλής τουριστικής κίνησης μπορείτε να βρείτε και με 70€ πολύ καλά καταλύματα στο κέντρο της πόλης. Το απόγευμα λέω να περάσω απο την αγαπημένη μου πλατεία, piazza di pietra, μικρή και άγνωστη φιλοξενεί ενα πολύ ιδιαίτερο μαγαζί το Salotto 42 http://salotto42.space/. Ο περιβόητος espresso παρέα με το αγαπημένο μου αξεσουαρ το ipad για να δω τι γίνεται και στα social media. Το social γιγνεσθαι! Λίγο πιο κάτω είναι η περιοχή του Campo dei Fiori με πολλά μπαρ και εστιατόρια. Μέσα σε ένα στενό βρίσκεται το Filetti di Baccala, μαγαζί που τρώς στη λαδόκολλα μπακαλίαρο τηγανιτό. Αν δεν κάνεις κράτηση δύσκολα βρίσκεις τραπέζι. Για ποτό κοντά βρίσκεται το open baladin http://www.openbaladinroma.it/. Τεράστια ποικιλία απο μπύρες μοναστηριακές και οχι μόνο. Η Ρωμη ειναι μια πολη που όσες φορές και να την επισκεφτείς δεν σου αρκεί. Συνδυάζει το αρχαίο με το καλαίσθητο, τη κουλτούρα με το μοντέρνο, τη γεύση με τη όσφρηση. Και πόσο μάλλον όταν μας δίνεται η ευκαιρία με λιγα χρήματα να πεταχτούμε για ενα σκ. Φυσικά κ οι προτάσεις είναι πάρα πολλές αλλά θεωρώ πως μέσα σε 24 ώρες είναι χαμένος χρόνος να επισκεφθείς το οποιοδήποτε μουσείο. Η Ρώμη είναι μια πόλη αιώνια που ποτέ δεν θα νίωσεις οτι την έχεις χορτάσει.

roma4

Arrivederci e alla prossima!

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

Dimitris Tzogalis

Πτυχιούχος της Νομικής Θεσσαλονίκης (θύμα της γενιάς των 30 something κ εγώ) με πάθος για τον τουρισμό και τα ταξίδια. Από φοιτητής ξεκίνησα την ανακάλυψη νέων προορισμών, να οργανώνω ταξίδια, να παρασύρω πολυάριθμα γκρουπ στο δικό μου τουριστικό κόσμο και να «μεθαω» με εικόνες, μυρωδιές και αισθήσεις. Και για καλή μου τύχη το πάθος μου έγινε επάγγελμα. Η πορεία μου στο τουρισμό ξεκινά ως leader σε γκρουπ ελλήνων τουριστών στο εξωτερικό, συνεργάτης σε μεγάλους τουριστικούς οργανισμούς και σε διαχείριση ξενοδοχειακής μονάδας. Λάτρης του espresso, του cinema των social media και του made in Italy γενικότερα! Never stop exploring…