Κάθε χρόνο η 15η Φεβρουαρίου είναι αφιερωμένη στους μικρούς ήρωες που δίνουν τη δική τους μάχη καθημερινά για να κρατηθούν στη ζωή.

Περίπου 250.000 παγκοσμίως πολεμούν το μοναδικό εχθρό τους τον καρκίνο.

Η Παγκόσμια Ημέρα κατά του Παιδικού Καρκίνου γιορτάζεται με πρωτοβουλία της Διεθνούς Ένωσης Γονέων με καρκινοπαθή παιδιά (International Confederation of Childhood Cancer Parent Organizations- ICCCPO), έχοντας ως βασικό στόχο την ενημέρωση, την αφύπνιση αλλά και την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης.

Στην Ελλάδα υπολογίζεται ότι περίπου 280-300 παιδιά κάθε χρόνο προσβάλλονται από καρκίνο. Το 50% των περιπτώσεων καρκίνου στα παιδιά είναι λευχαιμία και όγκος του κεντρικού νευρικού συστήματος.

Η λευχαιμία αναπτύσσεται στο μυελό των οστών, μια σπογγώδη ουσία που δημιουργεί τα κύτταρα του αίματος. Είναι αλήθεια πως με τις προόδους της ιατρικής, οι πιθανότητες ίασης έχουν βελτιωθεί σημαντικά. Για πολλά από τα παιδιά αυτά, όμως, η μόνη επιλογή είναι η μεταμόσχευση μυελού των οστών. Η εύρεση δότη μυελού των οστών για έναν ασθενή είναι πολύ δύσκολη, δεδομένου ότι θα πρέπει τα δύο άτομα να έχουν συμβατούς ιστικούς τύπους -κάτι εξαιρετικά σπάνιο.

Από την άλλη οι εγκεφαλικοί όγκοι, όπου είναι και ο δεύτερος συχνότερος καρκίνος στα παιδιά, είναι υπερβολικά δύσκολη υπόθεση. Οι κυριότερες θεραπευτικές μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τους εγκεφαλικούς όγκους είναι η χειρουργική επέμβαση, η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία.

Υπάρχει πρόσληψη στον παιδικό καρκίνο;

Δυστυχώς η απάντηση είναι αρνητική. Παρ’ όλα αυτά, το βέβαιο είναι πως η έγκαιρη διάγνωση μπορεί να οδηγεί σε ίαση τα περισσότερα παιδιά. Έτσι λοιπόν τόσο οι γιατροί όσο και οι γονείς πρέπει να δίνουν τη σημασία που πρέπει και να μην αμελούν το οτιδήποτε. Πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσουν πως ο παιδικός καρκίνος εάν διαγνωσθεί έγκαιρα, το παιδί έχει μεγάλες πιθανότητες να τον νικήσει.

Κάτι στο οποίο είναι απαραίτητο να  δώσουμε ιδιαίτερη σημασία τη σημερινή μέρα, είναι επίσης στο είδος της στήριξης που χρειάζονται τα παιδιά που πάσχουν από αυτήν την ασθένεια.

Η ψυχολογική στήριξη είναι απόλυτα σημαντική, αλλά πρέπει να συνοδεύεται από πράξεις. Πρέπει να καταλάβουμε όλοι πως τα παιδιά θα μας νιώσουν πραγματικά κοντά τους μόνο αν τους βοηθήσουμε να σηκώσουν το βαρύ φορτίο της αρρώστιας και όχι απλά κουράζοντας τους με ανούσια, κοινότυπα λόγια. Να πάρουμε παράδειγμα από τους γονείς. Ίσως αυτό να βοηθούσε. Ποιος δε θαυμάζει τη δύναμη της μάνας, που παλεύει και η ίδια για τη ζωή του παιδιού της; Οι γονείς ζουν το δικό τους γολγοθά και έρχονται στην αμήχανη στιγμή όπου πρέπει να ισορροπήσουν ανάμεσα στο άρρωστο παιδί και στα άλλα υγιή παιδιά τους, που επίσης τους χρειάζονται. Προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στο Νοσοκομείο και στη δουλειά τους, ανάμεσα στη δική τους υγεία και την αναπάντεχη αρρώστια του παιδιού τους.

Και η ερώτηση που θα ακούς να ξεστομίζουν είναι μία  «Γιατί το παιδί μου;»

Δεν πρέπει όμως να ξεχνάμε και να αφιερώνουμε αυτή τη μέρα και στους «Νικητές στη Ζωή», τα παιδιά που κατάφεραν να νικήσουν τη μάχη τους με τον καρκίνο και τώρα καταβάλουν προσπάθειες να γεφυρώσουν το κενό της ασθένειας, ξαναγυρίζοντας στους ρυθμούς της φυσιολογικής ζωής.

Τα παιδιά δε μπορούν να πάνε μόνα τους στη μάχη… ζητούν την ελπίδα μέσα από τη δική μας αγάπη.


 

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

Xrysa Xamatzi

Ονομάζομαι Χρύσα Χαμαμτζή και είμαι φοιτήτρια Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ. Είμαι γέννημα θρέμμα Θεσσαλονικιά και δηλώνω ερωτευμένη με την πόλη μου. Αυτό που με χαρακτηρίζει, είναι ότι μιλάω πολύ και “πάσχω” από τη ψυχική νόσο της τελειομανίας. Αυτό που μου δίνει ενέργεια, είναι η γυμναστική και το χαμόγελο της μαμάς μου. Η μεγάλη μου αδυναμία είναι τα σκυλιά και ο μεγαλύτερος μου φόβος η μοναξιά. Στους ανθρώπους με απωθεί η αγένεια και με ελκύει η αποφασιστικότητα. Η δημοσιογραφία για μένα είναι τρόπος ζωής, καθώς με συναρπάζει το γεγονός πως θα μεταδώσω μια πληροφορία ή ένα μήνυμα στο κοινό, και με αυτό τον τρόπο θα τους δημιουργήσω ένα οποιοδήποτε συναίσθημα. Αυτό που επιδιώκω και ονειρεύομαι ; Mια δική μου ραδιοφωνική εκπομπή.