Η ημερομηνία της 21ης Μαρτίου είναι ιδιαίτερα σημαντική, διότι είναι η Παγκόσμια Μέρα των Ατόμων με Σύνδρομο Down. Καθιερώθηκε το 2006 με πρωτοβουλία του Έλληνα καθηγητή της Γενετικής στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, Στυλιανού Αντωναράκη και τα Ηνωμένα Έθνη υιοθέτησαν αυτή την Διακήρυξη που ορίζει την 21 Μαρτίου ως Παγκόσμια Ημέρα Συνδρόμου Down. Το όνομα του συνδρόμου δε συνδέεται με κάποιο υπαινιγμό της διανοητικής κατάστασης των ατόμων. Αντίθετα ονοματίστηκε έτσι από το βρετανό γιατρό, John Langdon Down, που ήταν ο πρώτος που παρατήρησε τα κοινά χαρακτηριστικά των ατόμων με το σύνδρομο σε κάποιο ίδρυμα το 1866.

H ημερομηνία της 21ης Μαρτίου επελέγη για τον συμβολισμό που φέρει, διότι τα άτομα με σύνδρομο Down έχουν ένα επί πλέον χρωμόσωμα στο 21ο ζεύγος των χρωμοσωμάτων και ο επίσημος επιστημονικός όρος του συνδρόμου είναι Τρισωμία 21. Την ημέρα αυτή γίνονται πάρα πολλές εκδηλώσεις σε όλο τον κόσμο, προκειμένου να υπάρξει πληροφόρηση, ενημέρωση και ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης πάνω σε θέματα που αφορούν  το σύνδρομο Down. Στοχεύει στην εξάλειψη της άγνοιας, του φόβου και των προκαταλήψεων.

Στο μόνο που διαφέρουν αυτά τα άτομα από εσένα, αγαπητέ αναγνώστη είναι μόνο ένα επιπλέον χρωμόσωμα. Δεν έχουν τίποτα διαφορετικό από εσένα και από εμένα. Ένα παραπάνω αυτά και ένα λιγότερο εμείς. Έχει αποδειχτεί εμπράκτως πως είναι εκπαιδεύσιμα και με ειδική και συνεχή εκπαίδευση και κυριώς με την αποδοχή και την αγάπη από το άμεσο και ευρύτερο περιβάλλον τους, βελτιώνονται και σωματικά και νοητικά καθώς και εξελίσσονται με εντυπωσιακό τρόπο. Δεν είναι λίγα τα σχολεία στις ΗΠΑ που παιδιά με σύνδρομο Down φοιτούν σε κανονικά σχολειά, καταρτίζονται και εντάσσονται όπως και όλοι οι άλλο στο δυναμικό της κοινωνίας. Αξιοσημείωτο μάλιστα είναι το γεγονός ότι οι άνθρωποι με σύνδρομο Down παρουσιάζουν μεγάλη ποικιλία ως προς την αντίληψη  και την κοινωνική συμπεριφορά προκειμένου να μπορέσουν να αποκτήσουν καλύτερη επαφή με τον περιβάλλοντα χώρο.

Παρόλα αυτά στην Ελλάδα τα πράγματα είναι λίγο διαφορετικά. Η προκατάληψη και η άγνοια οδηγούν σε λανθασμένα συμπεράσματα και στην δυσκολία της κοινωνίας να εντάξει με εύκολο τρόπο τα άτομα αυτά στο δυναμικό της. Αυτό που πρέπει να γίνει, είναι να αντιμετωπιστεί το θέμα σφαιρικά και καταλάβουν όλοι πως τα άτομα με σύνδρομο Down έχουν περισσότερες ομοιότητες με ένα φυσιολογικό άτομο πάρα διαφορές. Σήμερα χάρη στον προγεννητικό έλεγχο, ένα μεγάλο ποσοστό γεννήσεων παιδιών με σύνδρομο Down αποτρέπεται, αφού το 67% των εγκύων που λαμβάνουν αποτελέσματα αυξημένων πιθανοτήτων, αποφασίζουν τον τερματισμό της κύησης. Παρόλα αυτά υπάρχει ένα 30% που δεν θεωρεί το σύνδρομο λόγο να μη φέρουν το παιδί τους στο κόσμο. Κάθε παιδί και ενήλικας με σύνδρομο Down έιναι ξεχωριστός και πλήρως ικανός να νιώσει όλα τα συναισθήματα όπως χαρά, λύπη, ενθουσιασμό σαν ένας άνθρωπος με ένα λιγότερο χρωμόσωμα.

Και σε εσένα αγαπημένη μανούλα, που το παιδάκι σου έχει σύνδρομο Down πρέπει να ξέρεις πως έχεις καλύτερο ψυχολογικό προφίλ, λιγότερο άγχος και πιο χαμηλά επίπεδα απαισιοδοξίας, σε σύγκριση με τις μητέρες ατόμων με κάποια άλλη διανοητική ή αναπτυξιακή πάθηση.

To μόνο που χρειάζονται αυτοί οι άνθρωποι είναι η αποδοχή και ένταξή τους στο ευρύ κοινωνικό σύνολο , χωρίς να αντιμετωπίζονται διαφορετικά.  Μπορούν να πάνε σε κανονικό σχολείο, να βρούν μια δουλεία όπως όλοι οι υπόλοιποι, ένα κανονικό σπίτι και έναν σύντροφο. Αυτό πρέπει να γίνει και πρέπει να συμβεί από την αρχή της ζωής τους.

Έτσι την επόμενη φορά που θα δεις έναν άνθρωπο με σύνδρομο Down το μόνο που έχεις να κάνεις είναι να του χαμογελάσεις και να καταλάβεις πόση δύναμη κρύβει μέσα του.

Kαι πίστεψε με, το βίντεο παρακάτω είναι ικανό να σε πείσει!

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

Eleni Ntouni

Είμαι η Ελένη και ποτέ δεν είχα φανταστεί τον εαυτό μου να γράφει. Μικρή που με ρωτούσαν τι ήθελες να γίνεις όταν μεγαλώσεις, έλεγα «Λουλουδού», αργότερα «Περιπτερού» και μετά είπα να γίνω μαθηματικός. Αμ δε… Ξεκίνησα να παίζω SIMSκαι ο έρωτας μου για την Αρχιτεκτονική δεν άργησε να έρθει. Με αίμα (τα κοπίδια κόβουν πολύ), δάκρυα και ιδρώτα κατάφερα να περάσω στην Σχολή Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ και πλέον να κάνω την διπλωματική μου πάνω στην Formula 1. Είμαι βέρα Αθηναία και μπορώ να δηλώσω με περηφάνια πως την Αθήνα την αγαπώ αθεράπευτα. Λέω το σουβλάκι καλαμάκι και την μπουγάτσα με τυρί, τυρόπιτα. Λατρεύω τα ταξίδια, το θέατρο, τον κινηματογράφο , τον Γιάννη Στάνκογλου και τον Σάκη Ρουβά. Δύσκολα θα με βρεις σπίτι μου να κάθομαι χωρίς να κάνω κάτι. Γενικά δύσκολα θα με βρεις σπίτι μου. Οι φίλοι μου εκνευρίζονται με την αισιοδοξία μου και την δυσκολία μου να γίνω ρομαντική. Εκνευρίζομαι δύσκολα και το πιο συνηθισμένο μέρος που μπορεί να με βρει κάποιος είναι στα Εξάρχεια να κόβω χαρτόνια και να συναρμολογώ μακέτες.