«Φωτιά ή πυρ ή και πυρά είναι η καύση που συνοδεύεται από φλόγα. Πρόκειται για χημική αντίδραση κατά την οποία εκλύεται έντονα θερμότητα και κατά το φαινόμενο συντηρείται φλόγα, ως ορατό αποτέλεσμα της εξώθερμης αντίδρασης. Μια φωτιά μπορεί να ξεκινήσει από μια σπίθα, μια έκρηξη, ένα αναμμένο σπίρτο ή τσιγάρο, πηγές έντονης θερμικής ακτινοβολίας όπως ο ήλιος, ένα αναμμένο ηλεκτρικό σίδερο, ένας λαμπτήρας πυράκτωσης»…και κατά συνέπεια από τον ίδιο τον άνθρωπο.

Όχι δεν κάηκε το σπίτι μου, όχι δεν ένιωσα την θερμότητα της φωτιάς να με αγγίζει, όχι δεν την είδα καν, όχι δεν είμαι από την Αθήνα και ξέρεις γιατί; Γιατί απλά έτυχε να είμαι τυχερή, καθώς κι εμένα το σπίτι μου δίπλα σε δασική έκταση είναι και ποιος ξέρει πόσο ασφαλής είναι κι αυτή.

Μήπως αυτοί οι άνθρωποι από την Κινέτα, την Ραφήνα, την Πεντέλη, το Μάτι, τη Νέα Μάκρη, το Νέο Βουτζά… Εκείνο το πρωϊνό που φεύγαν για τις δουλειές τους και κάποιοι απ’ αυτούς ίσως και για διακοπές γνώριζαν ότι θα έπρεπε να αποχαιρετήσουν τα σπίτια τους για τελευταία  φορά και να αγκαλιάσουν λίγο πιο σφιχτά κάποια από τα αγαπημένα τους πρόσωπα; Δυστυχώς κανείς δεν γνώριζε τίποτα. Βλέπεις δεν σκέφτηκε κανείς να τους ειδοποιήσει! Άσε ξέρω τι σκέφτεσαι, ότι είμαι προκατειλημμένη και να σου πω μπορεί και να είμαι. Βλέπεις εκεί στην Αττική μένουν πολλά «δικά μου» αγαπημένα πρόσωπα κι αν αυτό δεν σε αγγίζει και δεν μπορείς να μπεις στη θέση μου, μήπως τότε ο αριθμός 74 σε αγγίζει;

 74 είναι οι μέχρι τώρα νεκροί… Ναι «Οι μέχρι τώρα», γιατί υπάρχουν ακόμα πολύ αγνοούμενοι.

 Ακόμα, να νιώσεις κάτι; Πιστεύεις πως «Συμβαίνουν αυτά»; Τότε να σε ενημερώσω ότι ένα κοριτσάκι 13 χρονών πήδηξε στον γκρεμό για να σωθεί από τις φλόγες.

 Θα μπορούσε μέσα σε αυτούς τους αγνοούμενους να είναι η μητέρα, ο πατέρας σου, τα αδέρφια σου, οι φίλοι σου, ο σύντροφός σου, η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΣΟΥ.

Συγγνώμη αν μου βγαίνει λίγος περισσότερος θυμός αλλά προσπαθώ να καταλάβω τι συμβαίνει με μας, τα έχουμε ισοπεδώσει όλα τελικά; Δεν υπάρχει καμιά ηθική; Καμιά αξία; Επιθυμούμε την αυτοκαταστροφή μας; Γιατί περί αυτό καταστροφής πρόκειται, καθώς επειδή συνέβη στην Αθήνα δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να συμβεί κι έξω από την πόρτα σου.

Δεν θα σε κουράσω άλλο όμως, γιατί ότι και να πω αυτή τη στιγμή είναι ανούσιο και είμαι πολύ λίγη για να μπορώ να μιλάω για κάτι τέτοιο, ενώ έχουν χαθεί ανθρώπινες ψυχές.  Το καλύτερο που έχουμε να κάνουμε κατά την άποψη μου, είναι να σιωπήσουμε κι αν μπορούμε να δώσουμε αίμα μήπως και σώσουμε κάποιες ψυχές.

 Α! Και επίτρεψε μου να σου προτείνω ένα βιβλίο για φέτος το καλοκαίρι, «Η φάρμα των ζώων» λέγεται, του Orwell George, διάβασε το και ίσως καταλάβεις γιατί στο προτείνω.


Αν βρίσκεσαι στη Θεσσαλονίκη και μπορείς και θέλεις να προσφέρεις βοήθεια στους πληγέντες της Αττικής. Συγκεντρώνονται ρούχα, φάρμακα, τρόφιμα και γενικότερα είδη πρώτης ανάγκης στα παρακάτω σημεία:

  1. Liverpool F.C. Thessaloniki Branch, Βέροιας 4, Άνω Λαδάδικα (Παρασκευή και Σάββατο από τις 20.00 και μετά)
  2. Merenda., Φλογητών 2, Νεάπολη (Μέχρι την Πέμπτη το βράδυ)
  3. HUB LOGISTICS, Μικράς Ασίας 29
  4. Κατάστημα THESSIS, 6ο χλμ Γιαννιτσών/ Θεσσαλονίκης
  5. COLORS Urban Hotel, Τσιμισκή 13 (Μέχρι Παρασκευή 11:00)
  6. ΔΕΘ Περίπτερο 16 (Τετάρτη και Πέμπτη 9:00 – 13:00)
  7. Γραφεία Συνδέσμου ΗΡΑΚΛΗ, Πλατεία Αριστοτέλους (Τετάρτη και Πέμπτη 20:30)
  8. Σύλλογος Α.Σ ΩΡΙΩΝ, Πολυλά και Παράσχου, Θεσσαλονίκη (Τετάρτη και Πέμπτη 18:00 – 21:00)
  9. Oikies Real Estate (Μέχρι και Τετάρτη στις 18:00)
  10. Χρ. Τσαπάρα 2, Λαγκαδά (Τρίτη 17:00 – 22:00 και Τετάρτη 8:00 – 17:00)
  11. Κοινωνικό Παντοπωλείο Δήμου Ωραιοκάστρου, Αργυρουπόλεως 4 (Τετάρτη και Πέμπτη 8:30 – 15:00)
  12. Metromedia, Κωστή Παλαμά 6Γ, Κωνσταντινοπολίτικα, Τηλέφωνο Επικοινωνίας: 2310 909090
  13. Για αιμοδοσίες κυρίως στο ΑΧΕΠΑ αλλά και όπου αλλού αρκεί να αναφέρεις πως είναι για τους πληγέντες της Αττικής.

 

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

Frideriki Papaioannou

Ακούω στο περίεργο όνομα, για τους περισσότερους, Φρειδερίκη. Έχω γεννηθεί, μεγαλώσει και ζω στη Θεσσαλονίκη, εδώ και 22 χρόνια. Όνειρο μου ήταν να ζήσω κάποια στιγμή σε νησί. Με μάγευαν τα σοκάκια, η συνεχή επαφή με τη θάλασσα, οι μικρές αποστάσεις, η οικειότητα των ανθρώπων, όλα!Το σύμπαν συνωμότησε και κάπως έτσι βρέθηκα για τέσσερα χρόνια στην μαγευτική Μυτιλήνη, σπουδάζοντας Κοινωνιολογία. Έζησα πολλά και έμαθα πολλά περισσότερα που με βοήθησαν να συνεχίσω την μετέπειτα πορεία μου. Θα με βρεις χαμένη σε σοκάκια, σε μαγαζιά κριμένα καλά, να αναζητώ μέρη που θα μου χαρίζουν οικειότητα και θα με μεταφέρουν σε άλλες εποχές. Θα με βρεις στη θάλασσα, να περπατάω ατελείωτες ώρες, να παρατηρώ τους ανθρώπους, τον ήλιο που δύει και ανατέλλει.