Φωτιά στις πίστες των 00s…

Η Ελένη Φουρέιρα είναι η φετινή εκπρόσωπος της Κύπρου στην Eurovision που θα διεξαχθεί στην Λισσαβόνα στις 12 Μαΐου. Σε συνεργασία με ένα διακρατικό επιτελείο από μουσικούς παραγωγούς, συνθέτες, στιχουργούς, χορογράφους, σκηνοθέτες, στυλίστες, κομμωτές και μακιγιέρ θα προσπαθήσει να ανεβάσει την κυπριακή σημαία στο «ψηλότερο βάθρο» του “μουσικού” διαγωνισμού και να ανοίξει την πόρτα προς την διεθνή καριέρα που επιθυμεί.

 Εδώ να τονίσουμε ότι το παρόν άρθρο δεν είναι τσιτάτο αισθητικής, μουσικής ή σκηνοθετικής τελειότητας και ότι ο γράφων δεν θεωρεί ότι κατέχει την απόλυτη αλήθεια σε όλα αυτά. Κοινώς παραθέτω την άποψη και τους προβληματισμούς μου.

Αρχικά το ίδιο το τραγούδι μου θυμίζει επιτυχίες των 00s με αγγλικό στίχο που στο δικό μου κεφάλι δεν βγάζουν νόημα σε ένα ρυθμό που θα μπορούσε να ανήκει και στο 2005. Δεν μπορώ να εξηγήσω γιατί επιλέχθηκε κάτι τόσο «φορεμένο» και κλισέ εν έτη 2018. Είναι λες και η Μεγαλόνησος, όπως και η Ελλάδα ας μην κρυβόμαστε, έχει αγκιστρωθεί στις επιλογές της παλιάς αίγλης που ήθελαν της επίδοξες Σταρζ να κάνουν εντυπωσιακά σόου στα νυχτερινά μαγαζιά της παραλιακής γεμίζοντας τις πίστες με πολύχρωμους δίανθους ( έλα τα γαρύφαλλα εννοώ). Προσωπικά πιστεύω ότι τόσο η συγγενείς Κυπραίοι όσο και οι Έλληνες έχουν πια μεγάλη ποικιλία στις μουσικές επιλογές και θα μπορούσε να είχε επιλεχθεί κάτι πιο σύγχρονο. Βέβαια εδώ να παραδεχθώ ότι έχω ήδη φανταστεί τους απανταχού γιουροβιζιονοφανς να τραγουδούν «α ναναναε για ε γιεα εεε φουέγκο!». Που αν υποθέσουμε ότι ο συγκεκριμένος θεσμός έχει πολύ συγκεκριμένα παλιομοδίτικα μουσικά πρότυπα τότε η κυπριακή συμμετοχή ταιριάζει γάντι.

 

 

Όταν λοιπόν άκουσα το τραγούδι απογοητεύτηκα αλλά είπα «Σταύρο, τουλάχιστον θα κάνει εμφανίσεις στο βιντεοκλίπ και στην σκηνή που θα είναι φαντασμαγορικές». Η αλήθεια είναι ότι περίμενα να ανταγωνίζεται στα ίσα την σύγχρονη αμερικάνικη ποπ σκηνή. Δεύτερη απογοήτευση! Το βιντεοκλίπ μου θύμισε ένα κακό συνονθύλευμα από Ri-ri, Queen  B., και άλλες, τουλάχιστον 5 χρόνια πίσω (έλα πες και εσύ ότι η σκηνή με το φλεγόμενο αμάξι δεν σου θύμισε “Love the way you lie”, 2010) και φυσικά προσαρμοσμένο σε ελληνική ΠΙΣΤΑ. Υπερβολικά μαλλιά που τινάζονται δεξιά και αριστερά με σέξι ύφος, λαμέ κοντά φορέματα, μαγιό, κορμάκια, ψηλές μπότες, σέξι υπονοούμενο στο βλέμμα, μισάνοιχτα χείλη, περπάτημα γαζέλας και φυσικά ο απαραίτητος αέρας για να κουνάει τις αμέτρητες ουρές αλόγων που έχουν χρησιμοποιηθεί στα εξτένσιον της αοιδού. Μόνο σε εμένα φαίνονται όλα τόσο παλιά; Τόσο εποχή “Shady Lady”; Και μπορεί ο αντρικός πληθυσμός να έχει στο  repeat την 4η σκηνή του clip που εμφανίζεται η Ελένη γυμνή καλυμμένη με κρυστάλλους αλλά για μένα η μόνη φωτεινή στιλιστική σκηνή είναι αυτή με το κόκκινο σύνολο. Στα ίδια μήκη αισθητικής θα κινηθεί και η σκηνική παρουσία της τραγουδίστριας την βραδιά του τελικού (απ’ όσο ξέρουμε μέχρι τώρα τουλάχιστον). Ο πολύ ταλαντούχος κατά την γνώμη μου Βρεττός Βρεττάκος έχει σχεδιάσει μία ολόσωμη φόρμα στα χρώματα της φλόγας με κρύσταλα και η Ελένη θα λικνιστεί σε αυτή ματσάροντάς την με ένα ζευγάρι ασορτί πέδιλα (πέδιλο γιατί;;;;;) και φυσικά τα απαραίτητα μαλλιά για να δίνουν κίνηση. Από εμένα είναι όχι. Ευχαριστώ!

Και για να μην λες ότι είμαι δύστροπος και εμπαθής ομολογώ ότι στιλιστικά στο πρόμο βίντεο της Κύπρου για τον διαγωνισμό καθώς και σε όλες τις εμφανίσεις της μέχρι τώρα στην Λισσαβόνα βάζω 10! Το κόκκινο σύνολο με το παντελόνι και το Guccci τσαντάκι μέσης είναι τόσο τέλειο που ειλικρινά έμεινα για ώρες να κοιτάω την φωτό, όπως και το λευκό σύνολο με τις κόκκινες μπότες καθώς και τα ρούχα που φορούσε σε όλες τις συνεντεύξεις ήταν μελετημένα στο έπακρο και άρτια καθ’όλα (πόσα τρέιλερ κουβάλησαν ρε παιδί μου στην Πορτογαλία;).

Και περνάμε στο επικοινωνιακό κομμάτι της συμμετοχής. Δεν ξέρω ποιοί είναι από πίσω αλλά ειλικρινά εγώ τους βγάζω το καπέλο. Οι άνθρωποι είναι μαέστροι. Από την στιγμή που ανακοινώθηκε η συμμετοχή και το όνομα της τραγουδίστριας μέχρι και αυτή την στιγμή που συντάσσεται το παρών άρθρο οι υπεύθυνοι επικοινωνίας κάνουν κάτι παραπάνω από μαγικά. Η αρχή έγινε με την παραδοχή της εθνικότητας της τραγουδίστριας την κατάλληλη στιγμή, γιατί κακός δεν είμαι αλλά όλοι θυμόμαστε τις δηλώσεις  της τραγουδίστριας για την μεξικάνικη φλέβα (μήπως γι’αυτό και ο ισπανόφωνος τίτλος του τραγουδιού;). Η Ελένη λοιπόν δήλωσε την αλβανική καταγωγή της και φυσικά έριξε την ευθύνη στους τότε ανθρώπους που είχε δίπλα της. Τουλάχιστον απογοητευτικό για μένα. Επικοινωνιακά όμως για την Eurovision και τους ψήφους νομίζω ήταν ο κρυμμένος άσσος. Μην ξεχνάμε ότι 2 hot ονόματα της διεθνής σκηνής  (η Rita Ora & Dua Lippa) κατάγονται επίσης από την Αλβανία και  έχουν μιλήσει πολλές φορές για την καταγωγή τους. Οπότε τι καλύτερο από το να εξασφαλίσει το “Fuego” μία υψηλή βαθμολογία (προβλέπω 12άρι) από την γείτονα χώρα.

 

 

Κλείνοντας θεωρώ ότι είναι η πιο οργανωμένη συμμετοχή της Κύπρου στον θεσμό ασχέτως αν σου αρέσει ή όχι.

Kali epitihia Cyprus!

Kali epitihia Eleni!

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

ΣΤΑΥΡΟΣ ΚΑΛΑΪΤΖΙΔΗΣ ΙΩΑΝΝΟΥ

Σταύρος Ιωάννου Καλαϊτζίδης. Γεννημένος στα 90s, στη Θεσσαλονίκη και μεγαλωμένος σε όλη την Ελλάδα. Φιλόδοξος λογοθεραπευτής, αποτυχημένος καλλιτέχνης, μοντέλο για την μάνα μου, ανορθόγραφος αρθρογράφος, επίδοξος λογοτέχνης, ψυχωτικός ψυχολόγος, σοβαρό τρολ, αλλά κυρίως ΖΩΝΤΑΝΟΣ. Αγαπώ, τα ταξίδια, την σοκολάτα, τις τηγανιτές πατάτες, την ζέστη, την θάλασσα, τις τέχνες, τα παραμύθια, τις αλήθειες, τις ιδιαιτερότητες, τα παπούτσια, την μόδα,τις κούκλες, τα σύμβολα, τις σιώπες, τους εθισμούς, τον έρωτα, το σεξ και τους ανθρώπους. Μ’αρέσει να βρίσκω συνέχεια καινούριους τρόπους να εκφράζω τα «μέσα» μου. Πιστεύω ότι σίγουρα έχω ζήσει και θα ζήσω και άλλες ζωές, γιατί μία μόνο δεν φτάνει να κάνω όσα θέλω. Στην επόμενή μου ζωή θα είμαι ή η Barbie, (για να δοκιμάσω όλες τις πιθανές καριέρες) ή πίτα γύρο, για να είμαι απ’όλα… BeLoveD..!