Πού βρήκα τη δύναμη να τα τινάξω όλα στον αέρα; Έτσι απλά γίνεται, όταν διαπιστώνεις τελικά πως δεν έχεις αυτό που θέλεις για να φοβάσαι μη τυχόν και το χάσεις! Η απώλεια που θα νιώσεις θα πέσει πάνω σε μια τσακισμένη αξιοπρέπεια που θα λέει: «Φτάνει, ως εδώ!»

Η μορφή μου θα σου φέρνει στη σκέψη σου τη μυρωδιά μου, το άρωμά μου. Θα θέλεις να με αγγίξεις, αλλά δεν θα μπορείς, θα είμαι μακριά. Θα θέλεις να γευτείς τα χείλη μου, αλλά θα βλέπεις μόνο τη σκιά μου. Θα θέλεις να μου μιλάς, αλλά δε θα με βρίσκεις πουθενά. Θα ζεις μόνος σου τις στιγμές μας και θα μετανιώνεις που δε μου είπες: «Σε θέλω δίπλα μου, μη φεύγεις». Θα θυμάσαι τα βλέμματά μας να συναντιούνται και θα κοιτάζεις το πάτωμα θλιμμένος. Θα σκέφτεσαι το  χαμόγελό μου και θα λυπάσαι που εσύ μου το στέρησες.

Θα με αναζητάς σε κάθε σου νύχτα και θα βλέπεις εφιάλτες πως σε κυνηγάνε σκιές. Ήμουν εγώ η ευκαιρία σου να ομορφύνεις τη ζωή σου και εσύ προτίμησες να ζεις μέσα στη στεναχώρια σου. Πώς θέλεις η ζωή να σου δώσει απλόχερα τη χαρά της όταν εσύ ο ίδιος την πετάς στα σκουπίδια; Όταν εσύ ο ίδιος κλείνεσαι στα σκοτάδια σου μέσα σε υπόγεια που ούτε καν μπορείς να δεις το μπλε του ουρανού, που ξεδιπλώνεται μπροστά στα μάτια σου.

Ποτέ δε θα καταλάβεις κι εάν ποτέ το κάνεις, θα είναι αργά. Θα έχεις χάσει τη μισή σου ζωή μέσα σε τέσσερεις τοίχους και τη μοναξιά να περπατάει αμέριμνη πιάνοντάς σου το χέρι.

Θα είναι εκείνη που θα σου ψιθυρίζει στο αυτί λέξεις μαγικές κι εσύ θα την ακούς μοιάζοντας χαμένος. Χαμένος σε μονοπάτια δύσβατα και ξένα. Χαμένος σε σκέψεις ανιαρές και ανούσιες. Χαμένος σε αδιέξοδα χωρίς επιστροφή. Χαμένος μέσα στο δικό σου λαβύρινθο που εσύ έφτιαξες για σένα. Δική σου η ζωή, δικές σου οι επιλογές. Εγώ πάντως προσπάθησα. Προσπάθησα να σου δώσω τη λάμψη της καρδιάς μου. Προσπάθησα να σου χαρίσω αγκαλιές με χρώματα και χαμόγελα. Προσπάθησα να είμαι δίπλα σου και να σου αφεθώ… Έβλεπα το πρόσωπό σου και ήταν σα να έβλεπα τον κόσμο όλο. Εσύ ήσουν αυτός που προτίμησες το μαύρο της ψυχής σου. Γιατί;

Έναν διαλυμένο εαυτό γεμάτο με πληγές δεν τον θέλω. Επούλωσέ τες πρώτα, πάλεψε με τους δαίμονες σου και δίχως ούτε μία γρατζουνιά, ζήσε αυτό που πραγματικά επιθυμείς…

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

Sofia Xristianidou

Είμαι η Σοφία Χριστιανίδου, μια ρομαντική ψυχή που αγαπάει τον άνθρωπο και την ψυχή του...Γράφω, γιατί έτσι μου αρέσει να εκφράζομαι! Λατρεύω την ποίηση, τη φιλοσοφία και ψάχνω την αρμονία και την ''ομορφιά'' στα πράγματα! Όσο για τη μόδα και το styling...μεγάλες μου αδυναμίες! Εμπνέομαι από τον κόσμο γύρω μου, αγαπώ τους φίλους μου και δεν μπορώ να ζήσω χωρίς καφέ!