Τα τελευταία χρόνια της κρίσης πολλές οικογένειες έχουν μεταναστεύσει από την Ελλάδα σε χώρες του εξωτερικού αναζητώντας καλύτερες συνθήκες εργασίας και ποιότητα ζωής. Σίγουρα δε πρόκειται για μία εύκολη διαδικασία, αλλά για μία πολύπλοκη που επηρεάζει όλα τα μέλη της οικογένειας.

Αρχικά η οικογένεια έρχεται αντιμέτωπη με την ιδέα της εγκατάλειψης της χώρας. Οι πρώτες σκέψεις και τα συναισθήματα που γεννιούνται είναι πολύ έντονα και πρωτόγνωρα. Η φαντασίωση της νέας ζωής και της καθημερινότητας προκαλεί συνήθως άγχος και αποδιοργάνωση. Το ταξίδι και όλη η διαδικασία της αποχώρησης είναι το επόμενο στάδιο. Από το πακετάρισμα μέχρι την άφιξη στη νέα χώρα η κάθε οικογένεια βιώνει την εμπειρία αυτή με πολύ διαφορετικό τρόπο. Κάτι που εξαρτάται βέβαια και από τις σχέσεις ανάμεσα στα μέλη και τους δεσμούς που έχουν δημιουργηθεί στο παρελθόν. Ακολουθεί η διαδικασία της εγκατάστασης και της προσαρμογής. Συνήθως αυτή η φάση διαρκεί αρκετό διάστημα, ενώ διαφέρει από οικογένεια σε οικογένεια και είναι η πιο απαιτητική.

Τα παιδιά ως μέλη της οικογένειας επηρεάζονται εξίσου από τη μετανάστευση, καθώς χρειάζεται να γνωρίζουν και να ασπαστούν καινούργιες συνήθειες, νοοτροπίες, αξίες. Όλα είναι τόσο καινούργια και άγνωστα που μπορεί να φοβίζουν και να προκαλούν σύγχυση. Πολλές φορές λοιπόν προκύπτουν συγκρούσεις εσωτερικές, συναισθηματικές και εξωτερικές, όπως καβγάδες με τους γονείς και με το σχολικό πλαίσιο. Κάποιες φορές μπορεί να διαφέρουν οι κανόνες και οι συνήθειες που έχουν μάθει τα παιδιά στο σπίτι με αυτούς του σχολείου, οπότε οι δυσκολίες στη συμπεριφορά γίνονται ακόμα πιο έντονες. Στα παιδιά προσχολικής και σχολικής ηλικίας αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, όπως επίσης έχει σημασία και για τους εφήβους που διαμορφώνουν την ταυτότητά τους και αναζητούν το ποιοι ακριβώς είναι.

Το πλεονέκτημα που έχουν τα παιδιά έναντι των γονέων είναι ότι μαθαίνουν πολύ πιο εύκολα και γρήγορα την καινούργια γλώσσα και έτσι κάποιες φορές αντιστρέφονται οι ρόλοι, με τα παιδιά να λειτουργούν ως μεταφραστές. Σε κάποιες περιπτώσεις αυτό μπορεί να προκαλέσει θυμό στα παιδιά και ένταση, καθώς αισθάνονται ότι ανέλαβαν πολλές ευθύνες ξαφνικά και είναι οι αντιπρόσωποι της οικογένειας. Για άλλα βέβαια παιδιά, αυτό μπορεί να μοιάζει παιχνίδι ή ακόμα να φέρνει ικανοποίηση και αύξηση των επιπέδων αυτοεκτίμησης.

Σημαντικό επίσης είναι και το φαινόμενο του ρατσισμού και της ξενοφοβίας που υπάρχει περίπτωση τα παιδιά να αντιμετωπίσουν στην καινούργια χώρα κάτι που εντείνει τη σύγχυση, την ανασφάλεια και τη προβληματική συμπεριφορά.

Οι γονείς λοιπόν που αποφασίζουν να μεταναστεύσουν μαζί με τα παιδιά τους, χρειάζεται να είναι ενήμεροι για τις όποιες δυσκολίες και προβλήματα αφορούν τα παιδιά τους. Σίγουρα και για τους ίδιους δεν είναι κάτι εύκολο αλλά καλό είναι να ξεκινήσουν εξηγώντας τους λόγους της μετανάστευσης, να ενημερώσουν για τον καινούργιο τόπο και τις συνθήκες διαβίωσης, μπορούν να δουν μαζί με τα παιδιά φωτογραφίες της χώρας να διαβάσουν πληροφορίες και να προετοιμαστούν για τις συνήθειες του σχολικού περιβάλλοντος.

Χρειάζεται να ενδυναμώσουν τα παιδιά ενάντια στην ξενοφοβία και το ρατσισμό και να τα προετοιμάσουν για όλα τα ενδεχόμενα αντιμετώπισης από τους συμμαθητές τους. Όλα τα μέλη χρειάζονται να πάρουν  το χρόνο τους προκειμένου να επεξεργαστούν τις αλλαγές και να πενθήσουν την απώλεια συγγενών, φίλων, συνηθειών. Η ασφάλεια και η συνήθεια έχει μεγαλύτερη σημασία για ένα παιδί και αυτό ο γονιός δε πρέπει να το ξεχνάει δίνοντας έτσι προτεραιότητα στην προσαρμογή του παιδιού. Σε καμία περίπτωση οι γονείς δε θα παραμερίσουν τελείως τις δικές τους ανάγκες αλλά φροντίζοντας το παιδί τους και βλέποντας το χαρούμενο και ικανοποιημένο σίγουρα θα τους είναι πιο εύκολο να βρουν και αυτοί τις δικές τους ισορροπίες.

Πηγή: «Πώς να μιλήσετε σε ένα παιδί για….». Γραμμή σύνδεσμος για τους γονείς.

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

ΘΕΟΓΝΩΣΙΑ ΣΟΛΔΑΤΟΥ

Μεγάλωσα στην Καστοριά μία πόλη όπου η λίμνη είναι το κύριο χαρακτηριστικό της. Επηρεασμένη λοιπόν από αυτό το τοπίο, από μικρή έλεγα ότι όταν μεγαλώσω ήθελα να γίνω γιατρός για τους κύκνους. Μεγάλωσα λοιπόν και κατάλαβα ότι το όνειρό μου ήταν λίγο παιδικό, οπότε ωρίμασα εγώ, ωρίμασαν και οι στόχοι μου. Σπούδασα Ψυχολογία και ειδικεύτηκα στην Συμβουλευτική και την Ειδική Αγωγή. Από τα πρώτα κιόλας βήματα ασχολήθηκα με τα παιδιά και δούλεψα σε αρκετούς σχετικούς χώρους της Θεσσαλονίκης. Επειδή όμως το να δουλεύεις με παιδιά χρειάζεται αντοχή σωματική και ψυχική, θα με βρεις να συχνάζω σε κάποιο γυμναστήριο της πόλης ή σε κάποιο ταξιδιωτικό γραφείο.