Κορίτσια μου! Δεν είναι ούτε αναίσθητοι, ούτε γουρούνια, ούτε τίποτα!

Περισσότερο μάλλον θα μπορούσα να πω ότι έχουν βρει αυτό το μικρό μυστικό της ευτυχίας, δηλαδή; Να αποβάλουν το περιττό άγχος από τη ζωή τους.

Οι άντρες λοιπόν, αν αγχωθούν, θα αγχωθούν για λίγα πράγματα που απέχουν πλήρως από τα δικά μας «προβλήματα» για το τι να φορέσουμε, αν θα προλάβουμε να φτιάξουμε τα νύχια μας, αν θα ήμαστε κατάλληλα ντυμένες για εκεί που θα πάμε, μην είμαστε ίδια ντυμένες με κάποια άλλη και πάει λέγοντας…

Τα «προβλήματα» αυτά φαντάζουν χαζά, ανύπαρκτα, ως και αστεία για τους άνδρες, καθώς αν για παράδειγμα τους τύχει να φοράν ίδιο παντελόνι, πουκάμισο με κάποιον είτε γνωστό είτε άγνωστο περισσότερο θα αστειευτούν με αυτό παρά θα αγχωθούν γι ‘ αυτό.

Έτσι, για να σας αποδείξουμε ότι δεν είναι αναίσθητοι.. μπήκαμε στο μυαλό και την ψυχή αντρών που μας εμπιστεύτηκαν και σας παρουσιάζουμε τις απαντήσεις τους!

stress

«Η αναμονή!» (Γιώργος 22)

«Όταν πρέπει να κάνω κάτι καινούργιο» (Οδυσσέας 18)

 

«Μου δημιουργεί άγχος ότι έχει να κάνει με εξετάσεις όχι απαραίτητα γραπτές, αλλά και προφορικές…» (Μελέτης 25)

 

«Στην Ελλάδα που ζούμε με αγχώνει η επαγγελματική μου σταδιοδρομία» (Κώστας 24)

 

«Να μην μπορώ να οργανώσω τα πράγματα στη ζωή μου όπως τα θέλω εγώ και να μην μπορώ να διαχειριστώ δύσκολες καταστάσεις στη ζωή μου» (Δημήτρης 23)

 

«Ο θάνατος» (Σταύρος 21)

 

«Άγχος μου δημιουργεί όταν για παράδειγμα μέσα στην ημέρα έχω να κάνω ορισμένα πράγματα μέχρι μια συγκεκριμένη ώρα και αγχώνομαι αν θα προλάβω ή όχι» (Πάνος 23)

 

«Με αγχώνει κάθε μήνα, το αν θα καταφέρω να ανταπεξέλθω στις οικονομικές μου υποχρεώσεις» (Θανάσης 27)

 

«Τα μαθήματα που χρωστάω» (Δημήτρης 22)

 

«Με αγχώνει το άγχος. Αγχώνομαι μήπως αγχωθώ γι αυτό και όταν αγχώνομαι προσπαθώ να μην σκέφτομαι το άγχος» (Κωνσταντίνος 20)

 

«Το μέλλον» (Χρήστος 30)

 

«Ο πολύ κλειστός χώρος, του τύπου που δεν μπορώ να κινηθώ» (Stiven 22)

 

«Το πτυχίο με αγχώνει πάρα πολύ» (Γρηγόρης 25)

 

 

 

Όλοι για κάτι αγχωνόμαστε! Κάποιοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο, δεν είναι τόσο ότι αγχωνόμαστε για «χαζομάρες» όσο ότι ο καθένας έχει διαφορετικές ανησυχίες…

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΗ ΠΑΠΑΙΩΑΝΝΟΥ

Ακούω στο περίεργο όνομα, για τους περισσότερους, Φρειδερίκη. Έχω γεννηθεί, μεγαλώσει και ζω στη Θεσσαλονίκη, εδώ και 22 χρόνια. Όνειρο μου ήταν να ζήσω κάποια στιγμή σε νησί. Με μάγευαν τα σοκάκια, η συνεχή επαφή με τη θάλασσα, οι μικρές αποστάσεις, η οικειότητα των ανθρώπων, όλα!Το σύμπαν συνωμότησε και κάπως έτσι βρέθηκα για τέσσερα χρόνια στην μαγευτική Μυτιλήνη, σπουδάζοντας Κοινωνιολογία. Έζησα πολλά και έμαθα πολλά περισσότερα που με βοήθησαν να συνεχίσω την μετέπειτα πορεία μου. Θα με βρεις χαμένη σε σοκάκια, σε μαγαζιά κριμένα καλά, να αναζητώ μέρη που θα μου χαρίζουν οικειότητα και θα με μεταφέρουν σε άλλες εποχές. Θα με βρεις στη θάλασσα, να περπατάω ατελείωτες ώρες, να παρατηρώ τους ανθρώπους, τον ήλιο που δύει και ανατέλλει.