Τελειώσαμε εμείς. Είχες τόσες ευκαιρίες, αλλά δεν τις εκμεταλλεύτηκες. Έριχνες όλες τις ευθύνες πάντα σε εμένα. Εγώ ήμουν η καταστροφή για όλα. Αυτός ο εγωισμός σου. Για όλα έφταιγα πάντα εγώ. Μόνο αρνητικά σχόλια εισέπραττα από εσένα.  Τίποτα θετικό. Α, συγνώμη! Μόνο ότι βελτιώθηκες ως άνθρωπος . Αφού έλεγες ότι σου έβγαζα ότι καλύτερο είχες μέσα σου. Αυτό έλειπε!

Σαν και μένα δεν θα βρεις φίλε μου, καμία να ξέρεις. Όταν έχουμε κάποιον δίπλα μας δεν τον εκτιμάμε, αλλά όταν φεύγει κάνουμε σαν τρελοί. Λυπάμαι, ας πρόσεχες. Συνέχεια τσακωμοί και καυγάδες. Λυπαμαι, δεν μπορώ να ζήσω εγώ άλλο έτσι. Είμαστε άλλοι κόσμοι, διαφορετικοί. Το μόνο κοινό σημείο επαφής ήταν το feeling, το συναίσθημα. Δεν λέω, αυτό υπήρχε μπόλικο.

 

Εάν με είχες ευτυχισμένη, δεν θα έφευγα από σένα. Ούτε δίπλα μου δεν είχες τα κότσια να σταθείς, όταν ήμουν αυτή που σιχαινόμουν τον ίδιο μου τον εαυτό . Αυτό είναι αγάπη. Να λατρεύεις τον άνθρωπό σου, ακόμα και τη στιγμή που δεν το αξίζει. Ο εαυτός σου σε ένοιαζε πάντα περισσότερο.  Δεν ήταν πάντα ξεκάθαρο, γιατί το έκρυβες κάτω από τα παπλώματα της στάσης του “καλού παιδιού’.

Τώρα μας τελείωσαν αυτά. Εμείς μαζί δεν θα είμαστε ξανά. Γι’ αυτό μάζεψε τα μπογαλάκια σου και τράβα αλλού. Εκεί που θα περνάς καλά, εκεί που θα συχνάζετε στα ίδια μέρη, εκεί που θα σου λένε σε όλα “Ναι”. Εκεί που θα σου κάνουν όλα τα χατίρια. Εκεί που θα είσαι προτεραιότητα. Εκεί που θα βγαίνετε κάθε βράδυ και θα πίνετε μέχρι το πρωί. Σε εκείνη που θα άλλαζε δουλειά για σένα. Σε εκείνη που θα κλειδωνόταν σπίτι για να σε περιμένει. Σε εκείνη που θα ακύρωνε όλη της τη ζωή για πάρτι σου. Ε, μα, αν είναι δυνατόν!

Εγώ όμως να ξέρεις, ήμουν αυτή  που αγάπησε τόσο πολύ εσένα, το παρελθόν σου, ακόμα και το μέλλον σου. Αυτή που ονειρεύτηκε μαζί σου, ακόμα και εάν εσύ της στερούσες τα όνειρα της . Αυτή που πολλές φορές ξεπέρασε τον ίδιο της τον εαυτό.

Αντίο τώρα. Έχουμε τελειώσει εμείς. Μην ελπίζεις, προχώρα παρακάτω. Να βρεις αυτό που εσύ έχεις ονειρευτεί. Γιατί εγώ δεν ήμουν για σένα η μία. Υπήρχε παντού και πάντα μία άλλη. Η σκιά μου. Ξέρεις εσύ ποια…

Σχολίασε και εσύ..!

Σχόλια

Sofia Xristianidou

Είμαι η Σοφία Χριστιανίδου, μια ρομαντική ψυχή που αγαπάει τον άνθρωπο και την ψυχή του...Γράφω, γιατί έτσι μου αρέσει να εκφράζομαι! Λατρεύω την ποίηση, τη φιλοσοφία και ψάχνω την αρμονία και την ''ομορφιά'' στα πράγματα! Όσο για τη μόδα και το styling...μεγάλες μου αδυναμίες! Εμπνέομαι από τον κόσμο γύρω μου, αγαπώ τους φίλους μου και δεν μπορώ να ζήσω χωρίς καφέ!